Podaj mi rękę, bym wreszcie mogła być sprawna...

Moja droga po zdrowie jest bardzo długa i kręta. Brak ręki to nie tylko nieestetyczny defekt. Wygląd to sprawa drugorzędna. Tą pierwszorzędną jest ból, bo z powodu braku symetrii ciała mój kręgosłup się krzywi. Bym mogła się przed tym uchronić, potrzebuję specjalistycznej protezy. Ufam, że z pomocą dobrych ludzi będę mogła ją zdobyć. Pomożesz mi?

Brak lewego przedramienia to nie wina żadnego urazu, czy wypadku. Taka się urodziłam. Od samego początku moi rodzice robili wszystko, bym nie czuła się niepełnosprawnym dzieckiem. Przykładali ogromną uwagę do tego, bym w miarę możliwości w codziennych czynnościach posługiwała się jedynie prawą ręką. Dbali, o to, abym ufała ludziom. Małymi krokami dawkowali informacje o chorobie i uczyli jak reagować na dociekliwe pytania innych.

Mieszkałam w małej miejscowości, przez co zawsze spotykałam się z ogromnym zinteresowaniem. Czułam na sobie wzrok osób mijanych na ulicy. Zdarzały się wyzwiska, nieufne spojrzenia i przykre komentarze. Uśmiechem i pogodą ducha, których nauczyli mnie rodzice, odpierałam najboleśniejsze uwagi.

Dziś mam 27 lat. Czuję, że całe życie musiałam coś udowadniać. Sobie, że mimo ograniczeń,  jestem w stanie dać radę i wykorzystać życie najlepiej jak potrafię. Innym, że wcale nie jestem gorsza i słabsza, mimo braku lewej ręki. Wkładałam w to godziny ciężkiej pracy. Godziny pracy łączyły się w tygodnie, tygodnie w miesiące – wszystko po to, bym mogła sobie radzić jak najlepiej. Pod okiem specjalisty ćwiczyłam, by aby nie dopuścić do osłabienia siły swoich mięśni i problemów z kręgosłupem.

Wyzwanie stało się moim drugim imieniem. Zaczęłam uprawiać sport, prowadzić bardzo aktywny tryb życia. Uważam, że ograniczenia i przeszkody to nie powód, aby się zatrzymać, ale powód, by szukać rozwiązania.

Nie ze wszystkim potrafię sobie jednak sama poradzić. Pokroić chleb, obrać warzywa, jeść nożem i widelcem – to wszystko brzmi banalnie. Sprobuj jednak przy użyciu tylko jednej ręki to wykonać. Ja nie potrafię...

Wiem jednak, że jest na to szansa – mechaniczna proteza ręki. Lekka, w profesjonalny sposób, na stałe podłączona do odpowiednich nerwów, całkowicie odzwierciedlająca ruchy kończyny, w tym również palców. Niestety koszt zakupu jest ogromny, a ja nie jestem w stanie zgromadzić takich pieniędzy.

Proszę Cię o pomoc, bo wiem, że tylko z Tobą jestem w stanie zebrać taką sumę...

–Joanna