Uczę się żyć

Niektórzy z nas już na początku swojej drogi życiowej mają trudniej niż inni. Los doświadcza ich okrutnie, obdarzając niechcianym ciężarem – niepełnosprawnością. Wśród nich jest Asia, od urodzenia cierpiąca na dziecięce porażenie mózgowe, czterokończynowe spastyczne. Większość rzeczy, dostępna zdrowemu człowiekowi, nigdy nie będzie jej w zasięgu, Asia jednak codziennie walczy o odrobinę samodzielności.

Asia to najmłodsze z sześciorga naszych dzieci - opowiadają rodzice. Urodziła się jako wcześniak, a mimo to jest bardzo inteligentna i pogodna. W szkole miała same piątki. Córka niedawno zgłosiła się na kurs Akademii Życia w Koninie dla osób z mózgowym porażeniem. To kurs, który przystosowuje osoby niepełnosprawne do samodzielnego życia, ucząc ich praktycznych rzeczy – korzystania z komunikacji miejskiej, robienia zakupów, sprzątania oraz przygotowuje do życia zawodowego. Trwa 6 miesięcy i jest dla Asi ogromną szansą. Pomoże jej wejść w samodzielne, dorosłe życie i ułatwi funkcjonowanie wśród rówieśników oraz samodzielną rehabilitację. Asia marzy o tym aby dalej kontynuować naukę, studiować i spełniać swoje marzenia o samodzielnym życiu.

To, co zdrowemu człowiekowi przychodzi normalnie, dla Asi jest walką, okupioną wysiłkiem i cierpieniem. Nie chodzi sama, porusza się tylko na wózku inwalidzkim lub przy pomocy osób trzecich. Skorzystanie z łazienki, wyjście z domu, zwykły spacer czy zrobienie zakupów to wyzwanie, nie wspominając o wizycie u lekarza. Aby się odbyła, rodzina Asi musi wynajmować specjalny samochód, który przetransportuje ją do specjalistów w Lublinie. Asia jednak nie poddaje się w walce o to, aby jej życie jak najbardziej przypominało życie osób sprawnych. 

Aby te małe marzenia się spełniły, potrzebna jest jednak pomoc. Los obdarzył niepełnosprawnością nie tylko Asię, ale również jej rodziców. Chcieliby zapewnić swojej córce wszystko, co w ich mocy, ale sami borykają się z chorobami. Oboje z mężem jesteśmy już w wieku emerytalnym. Jesteśmy schorowani, ja jestem po ciężkiej operacji tętniaka w mózgu, którą miałam rok temu, mąż ma zaawansowaną miażdżycę oraz problemy z sercem. Na lekarstwa wydajemy miesięcznie kilkaset złotych. Bardzo często zdarza się, że po opłaceniu rachunków i zakupieniu podstawowych produktów spożywczych, nie zostaje nam już nam środków finansowych na wykupienie leków. A one są niezbędne zarówno dla nas, jak i naszej córki. Naprawdę nie wiem, co zrobilibyśmy, gdyby nie pomoc ludziom dobrej woli.

Szansą na odrobinę samodzielności w życiu Asi jest specjalistyczna rehabilitacja, która wraz z zajęciami w Akademii Życia ułatwi jej wykonywanie samodzielnych czynności. Asia marzy o tym, by kiedyś zacząć żyć na własny rachunek. Pomóżmy jej w spełnieniu tego marzenia.