Dom spłonął, mąż niemal zginął, teściowa nie wstanie z łóżka... Nieopisane tragedie rodziny, która błaga o pomoc❗️

Aktualizacje

• 5 stycznia 2026

  Miałam nadzieję, że mimo wszystkich trudności ten dzień nigdy nie nadejdzie... Dziś muszę walczyć nie tylko o zdrowie bliskich, ale też o swoje!

  Kochani,

  gdy budzę się każdego dnia, czuję ogromną wdzięczność, że jesteście z nami. Wasza obecność dodaje mi sił, by rano wstawać i wspierać moich najbliższych w pojawiających trudnościach. Niestety nadszedł moment, którego tak bardzo się obawiałam. Moment, w którym mój organizm przestaje dawać radę...

  Stan zdrowia mojego męża i teściowej pozostaje bez większych zmian. Oboje nadal wymagają wsparcia z mojej strony praktycznie przez całą dobę. Potrzebują regularnych wizyt lekarskich, badań kontrolnych i niezbędnych lekarstw. Nasi synowie też są pod opieką wielu specjalistów. 

  Jednak w ostatnim czasie znacząco pogłębiły się moje problemy z kręgosłupem. Teraz muszę walczyć nie tylko o zdrowie członków rodziny, ale też swoje! Zdiagnozowano u mnie m.in. spondylozę i stenozę. Często tracę czucie w nogach i rękach, a chwilami ból jest po prostu nie do opisania... Najprawdopodobniej czeka mnie operacja!

  

  Tylko co ja teraz zrobię? Dotychczas to ja pomagałam moim bliskim, a dziś nie daję już rady... Lekarze mówią, że nie powinnam się schylać, czy dźwigać nic powyżej 5 kg. A ja z pomocą syna każdego dnia muszę podnosić męża i teściową... 

  Strach, który odczuwam, nigdy nie był jeszcze tak silny, jak teraz. Boję się o to, co przyniesie jutro, co dalej będzie z nami! Dlatego raz jeszcze przychodzę do Was i zwracam się z wielką prośbą. Proszę, nie zostawiajcie nas teraz!

  Kasia

• 2 grudnia 2025

  PILNE❗️Pomóż tej rodzinie licytując własnoręczne dzieła na Allegro Charytatywni! Każda pomoc jest na wagę złota!

  Kochani, 
  chwytam się każdej deski ratunku. Każdej iskierki nadziei na to, że nad naszą rodziną w końcu zaświeci słońce. Że mrok, który nas otacza, wreszcie zostanie rozproszony.

  Wciąż jest źle. Wciąż każdego dnia walczę o zdrowie mojego ukochanego męża, schorowanej teściowej i moich dzieci, sama coraz mocniej podupadając na zdrowiu. 

  Ile sił jeszcze w sobie odnajdę? Czy zdołam na swoich barkach unieść ciężar tylu chorób? Tego nie wiem, ale jednego jestem pewna – nie mogę się poddać. 

  Noce powinny być spokojne. Jednak nie w naszym domu. Gdy tylko robi się ciemno, siadam przy łóżku mojego męża i czuwam. Strach, że stanie się coś złego, gdy nie będzie mnie obok, przyćmiewa wszystko. 

  

  Pełnię wartę każdej nocy, pilnując spokojnego snu Bogusia. Często ma bezdechy – wtedy muszę go obudzić. W tej ciszy, próbując ukoić myśli, szydełkuję. Tworzę misie i przytulanki, które wystawiam na licytacje z nadzieją, że ktoś zechce je przygarnąć pod swój dach. Znajdują się tam również ręcznie wykonane przez mojego męża rzeźby – zanim uległ tragicznemu wypadkowi, to była jedna z jego ulubionych pasji. 

  Moją wdzięczność za Wasze wsparcie jest nie do opisania w kilku słowach. Nadzieja, jaką wplatacie w nasze życie, pozwala spojrzeć w przyszłość nieco spokojniejszym wzrokiem. Z całego serca wam dziękuję i proszę – nie zostawiajcie nas!

  Kasia

  

  ➡️ Licytacje na Allegro Charytatywni (otwiera nową kartę)

  Czytaj dalej
• 17 listopada 2025

  Ile i jak długo jeszcze wytrzymam, wie tylko Bóg... Musimy wciąż prosić o Waszą pomoc!

  Dzięki pomocy dobrych ludzi mamy zrobioną górę domu pod osoby niepełnosprawne, schody i ocieplony dom! Niestety trzeba przystosować jeszcze dół domu – łazienkę, kuchnię i korytarz

  U Bogusia leczymy wątrobę hepatologicznie. Dopiero w lutym mamy wizytę u lekarza pulmonologa. Mąż zmaga się też z problemami z oddychaniem, bezdechem i kaszlem, dlatego dopiero potem, jak dojdzie do siebie, będzie można robić diagnostykę.

  Mama jest Wam ogromnie wdzięczna zwłaszcza za żywność medyczną i leki, chociaż nie ma sił, by wstać. Synowie ciągle chorują. Kacperek ma przerośnięty migdał i krzywą przegrodę nosa. Kontrola za miesiąc i decyzja co do operacji.

  Ja na zdrowiu też trochę podupadam, ale walczę dalej. Boję się każdego dnia, ale wiem, że mam dzięki Bogu Was jako nasze anioły stróże. Wiem, że dam radę.

  Pragnę, by mama, mąż i synowie mogli być nadal leczeni. By dostosować dół domu pod osoby chore, ułatwić im i sobie życie. Moim wielkim marzeniem, być może już świątecznym, jest winda na górę domu dla mamy i męża, by mąż mógł normalnie oddychać bez kaszlu, by spał spokojnie i choć na chwilę mógł stanąć na własne nogi. By mama miała leki, żywność, by w domu nie brakowało prądu do koncentratora tlenu czy wody.

  Tak bardzo pragnę spokoju i zdrowia dla bliskich. Bez bólu i strachu o ich życie, o dom, o dzieci. Wiem, że życie to walka. Ale ile i jak długo jeszcze wytrzymam, wie tylko Bóg. Dziękuję wszystkim za miejsce swoje na ziemi za ratunek i zrozumienie i błagam o dalszą pomoc dla moich bliskich.

  Świadomość, że ktoś nad nimi czuwa, daje mi odwagę do walki o swoje zdrowie i co by się nie stało, wiem, że Państwo będziecie z nimi. Dziękuję. 

  Katarzyna

  Czytaj dalej