Czesław Michał Zabrzeski, 72 lata

Już od lat zmagam się ze skutkami ataków, które diametralnie zmieniły moje życie i sprawiły, że walczę o każdy krok.

Pierwszy atak przeszedłem we wrześniu 2016 r. Do domu wróciłem dopiero przed Świętami Bożego Narodzenia – tak długo trwała hospitalizacja. Po niej zaś czekał mnie długi i trudny proces rehabilitacji. To niestety nie był koniec. W 2020 r. nastąpił kolejny atak. Moja mowa bywa niewyraźna. Moja prawa ręka jest mniej sprawna. Codzienne czynności sprawiają coraz więcej kłopotu. Jeśli zachoruję i przez tydzień leżę w łóżku, później trudno mi wykonać nawet kilka kroków po własnym mieszkaniu.

Potrzebuję nieustannej rehabilitacji, żeby utrzymać sprawność i samodzielnie funkcjonować. To niestety wiąże się z kosztami. Dlatego będę wdzięczny za każde wsparcie!

Michał