Serce mi pęka na widok CIERPIENIA syna❗️Proszę tylko o jeden dzień bez bólu!

Aktualizacje

• 21 października 2026

  Stan Damiana się POGARSZA❗️Proszę, uwolnij go od bólu!

  Z każdym rokiem jest trudniej. Damian słabnie, a ja coraz bardziej boję się o jego życie.

  Damian od urodzenia zmaga się z mózgowym porażeniem dziecięcym. Od ponad trzech dekad opiekuję się nim najlepiej, jak potrafię. Niestety, jego stan coraz bardziej się pogarsza. Napady padaczkowe są częstsze i silniejsze, ciało coraz słabsze, a ból odbiera mu siły. Pojawiają się napięcia mięśniowe, problemy z utrzymaniem głowy i bezdechy.

  W 2025 roku Damian przeszedł sepsę i zakażenie gronkowcem. Ich skutki odczuwamy do dziś. To był niezwykle trudny czas, w którym jeszcze bardziej bałam się o jego życie. Do dziś noszę w sobie strach, że kolejna infekcja może znów odebrać nam poczucie bezpieczeństwa.

  

  W najbliższym czasie mój syn musi przejść leczenie zębów pod narkozą. Jego organizm jest coraz słabszy, dlatego każda procedura medyczna wiąże się z ogromnym niepokojem. Potrzebujemy również pieniędzy na leki, badania, wizyty u specjalistów, rehabilitację i turnusy, które pomagają Damianowi zachować sprawność i przynoszą mu choć odrobinę ulgi.

  Po operacji, jaką przeszłam, każde podnoszenie i przenoszenie syna staje się dla mnie coraz trudniejsze. Moje ciało nie daje już rady tak jak kiedyś, ale serce matki nie pozwala mi się poddać. Damian ma tylko mnie, a ja chcę być przy nim i pomagać mu tak długo, jak tylko będę mogła.

  Najbardziej boli mnie to, że nie mogę zabrać mu cierpienia. Mogę jedynie walczyć o to, by miał dostęp do leczenia, rehabilitacji i jak najbezpieczniejsze życie. Nie wiem, czy bez Was Damian nadal byłby dziś ze mną, z nami. Dziękuję Wam za każdą wpłatę, każde udostępnienie i każde dobre słowo. Nigdy nie zapomnę, ile dla nas zrobiliście. Niestety, nasza walka wciąż trwa, a potrzeby Damiana rosną.

  

  Nie proszę o wiele. Proszę o szansę na mniej bólu dla mojego dziecka. O możliwość dalszej rehabilitacji, potrzebnego leczenia i zapewnienia mu bezpieczeństwa. Każda wpłata i każde udostępnienie mają ogromne znaczenie. Za każdą z tych form pomocy kryje się nadzieja, że będę mogła zrobić dla Damiana jeszcze coś więcej.

  Dziękuję wszystkim Wam, którzy jesteście z nami. To dzięki Wam nie musieliśmy przechodzić przez tę drogę całkowicie sami. Proszę, nie zostawiajcie nas teraz. Będę z całego serca wdzięczna za każdy gest. 

  Mama Damiana

• 30 kwietnia 2026

  Napady padaczkowe są coraz silniejsze❗️Potrzebna pomoc dla Damiana❗️

  Kochani,

  Damian z roku na rok gaśnie. Jego ciało coraz bardziej odmawia mu posłuszeństwa. Napady padaczkowe są coraz częstsze i silniejsze. Sprawiają, że jego ciało jest wyczerpane. Są noce, kiedy siedzę przy łóżku mojego syna i nasłuchuję jego oddechu. Boję się zasnąć. Delikatnie dotykam jego dłoni i modlę się tylko o jedno – żeby przeżył kolejną noc. Żeby choć trochę mniej cierpiał.

  Wciąż mam nadzieję, bo w oczach Damiana widzę ogromną chęć życia. Nawet gdy ból odbiera mu siły, on nie przestaje walczyć. Potrafi spojrzeć na mnie tak, jakby chciał powiedzieć: „Mamo, jeszcze się nie poddaję!”. Ta jego wola życia łamie mi serce i jednocześnie daje siłę, by walczyć razem z nim.

  Nasza codzienność jest bardzo trudna. Każdego dnia podnoszę Damiana z łóżka, przenoszę na wózek, myję go, ubieram, karmię, podaję leki, rehabilituję... Dla niego każdy ruch wiąże się z potwornym bólem. A dla mnie to koszmarny wysiłek, który z każdym miesiącem staje się coraz trudniejszy do udźwignięcia.

  Jestem po operacji kręgosłupa, coraz częściej brakuje mi sił. Są momenty, kiedy płaczę po cichu z wyczerpania, ale zaraz ocieram łzy, bo Damian patrzy na mnie i potrzebuje mnie bardziej niż ktokolwiek na świecie. On ma tylko mnie.

  

  U Damiana zaobserwowano nadżerkę żołądka – konieczne są dalsze badania. Niestety każde z nich wymaga narkozy, a jego organizm jest coraz słabszy... Wystarczy najmniejsza infekcja i wszystko trzeba odwoływać. Zaczynamy od początku. Kolejny raz. Kolejny miesiąc bólu.

  Na 2026 rok mamy zaplanowane turnusy rehabilitacyjne, które są w stanie dać Damianowi choć odrobinę ulgi i pomagają zatrzymać postęp choroby. Damian bardzo ćwiczenia. Uwielbia też kulać się po podłodze, bo wtedy czuje choć namiastkę swobody i dziecięcej radości. 

  Do naszych codziennych wydatków dochodzą jeszcze nowe łóżko oraz wózek, ponieważ obecny stał się bardzo niebezpieczny. Damian dużo porusza się na wózku, podnosi nogi, wygina ciało, a wózek robi się niestabilny i wywrotny. Każdego dnia boję się, że wypadnie i zrobi sobie krzywdę.

  Koszty leczenia, leków, rehabilitacji, badań i sprzętu stale rosną. Musieliśmy zwiększyć dawki leków przeciwpadaczkowych i przeciwbólowych. Potrzebne są częstsze wizyty u specjalistów, masaże i rehabilitacja. A ja coraz częściej stoję bezradnie między rachunkami a potrzebami mojego dziecka i zastanawiam się, z czego jeszcze mogę zrezygnować.

  Z całego serca dziękuję za każdą pomoc, którą do tej pory od Was otrzymaliśmy. Dzięki Wam Damian ma szansę na rehabilitację, leczenie i odrobinę godniejszego życia. Każda wpłata, każde udostępnienie, każde dobre słowo daje mi siłę, żeby walczyć dalej. Proszę, bądźcie z nami dalej!

  Mama Damianka

  Czytaj dalej