Nowotwór odebrał życie córki, nie pozwól by odebrał i matki!

Życie potrafi zaskakiwać – niestety, ten zwrot nie zawsze oznacza wesołe niespodzianki, o czym przekonałam się dwukrotnie. Dwie straszliwe tragedie spotkały naszą rodzinę. Najpierw choroba zabrała mi córkę, teraz ja otrzymałam śmiertelny wyrok... 

Ze łzami w oczach, z poczuciem ogromnej straty i niesprawiedliwości, codziennie zadaje sobie pytanie – czy nasze cierpienie kiedyś się skończy?  

Wszystko zaczęło się w połowie 2020 roku. Z dnia na dzień coraz gorzej się czułam, wiedziałam, że dzieje się ze mną coś złego - byłam osłabiona, straciłam apetyt i odczuwałam silne, promieniujące bóle w nadbrzuszu. Przeraziłam się! 

Niezwłocznie wybrałam się do szpitala, gdzie diagnoza szybko wykazała nowotwór złośliwy jelita grubego wraz z przerzutami. W ciągu kilku chwil mój świat po raz kolejny obrócił się do góry nogami... Bo jak to mówią, nieszczęścia chodzą parami... 

Pech prześladuje moją rodzinę od lat. Miałam córkę, która chorowała na białaczkę. Pomimo wszelkich starań, ciężkiej walki i wszystkich włożonych sił, nie udało się jej wygrać z chorobą. Wtedy myślałam, że już nic złego nie może mnie spotkać. Że wyczerpałam limit cierpienia, że los nie może być aż tak okrutny... Tak bardzo się myliłam.

Moja diagnoza spowodowała, że znów straciliśmy grunt pod nogami. Bolesne wspomnienia z czasów, kiedy chorowała córka, wróciły jak bumerang. Ożywiły się w jednej sekundzie... 

Jednak mimo wszystkich tragicznych wydarzeń i złych informacji, wiem, że nie mogę się poddać. Mam jeszcze dwóch synów i wnuczęta - mam dla kogo żyć. Obecnie jestem w trakcie leczenia - rozpoczęłam już kolejny cykl chemioterapii.

Wiem, że przede mną jeszcze długa droga do zdrowia – dalsze leczenie, zabiegi, rehabilitacje... Niestety, wydatki rosną z każdym dniem, a nasze oszczędności już dawno się wyczerpały.

Nie pozostaje mi więc nic innego, jak prosić ludzi dobrego serca o pomoc. Tylko Wasze wsparcie może przerwać cierpienie, które trwa już za długo... 

Danuta