Dariusz Burczak, 52 lata

Mój mąż, Darek, pracował jako kapitan statku na żegludze śródlądowej. Nie chorował, był aktywny, dbał o zdrowie i regularnie się badał. Ciągle zadaję sobie pytanie — jak to możliwe, że w jednej chwili wszystko runęło?

W grudniu 2023 roku Darek źle się poczuł. Wieczorem było już tak źle, że stracił przytomność i niefortunnie spadł ze schodów. W szpitalu okazało się, że przeszedł rozległy udar mózgu.

Na jego skutek u męża zdiagnozowano niedowład prawej strony ciała i afazję mieszaną. Darek mierzy się z zaburzeniami logicznego myślenia i mowy. Dokładnie wie, co chce powiedzieć, ale aparat mowy odmawia mu posłuszeństwa. Porażona jest też prawa strona twarzy, co dodatkowo sprawia problemy z wypowiadaniem się. 

Niestety to nie wszystko. Podczas hospitalizacji doszło do obrzęku mózgu. By ratować Darka, lekarze przeprowadzili operację wycięcia płatu kostnego czaszki. Mąż nie porusza się stabilnie, a każdy upadek może zakończyć się tragicznie, dlatego potrzebna jest stała opieka i wsparcie.

Lekarze przyznali, że rokowania do poprawy są bardzo trudne do oceny. Kluczowe są pierwsze lata po udarze. Darek korzysta z rehabilitacji z fizjoterapeutą, neurologopedą i neuropsychologiem. NFZ nie oferuje wystarczającej i systematycznej rehabilitacji, dlatego będziemy musieli sięgnąć po opiekę prywatną.

Chciałabym prosić o Wasze wsparcie w zapewnieniu mężowi wszystkiego, co pomoże mu odzyskać siły i jak największą sprawność. Jeszcze tak wiele przed nim...

Edyta, Żona