Podczas akcji ratunkowej doszło do uszkodzenia rdzenia❗️Dziś koszty leczenia i rehabilitacji są zawrotne... Prosimy o pomoc dla Dawida❗️

Jeszcze niedawno, 10 kwietnia, nasz syn obchodził swoje 20. urodziny. Miesiąc później w bloku, w którym mieszka, doszło do pożaru. Strażacy, próbując uratować Dawidowi życie, musieli ewakuować go przez okno. To właśnie wtedy wydarzyła się tragedia. W trakcie akcji doszło do urazu rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym. 

Jego następstwem jest głęboki niedowład prawej ręki, średni niedowład lewej ręki i prawej nogi oraz lekki niedowład lewej nogi. Uraz rdzenia to potworny przeciwnik. Nie musi jednak oznaczać wyroku, lecz początek trudnej drogi, na której kluczowe znaczenie mają czas, intensywna rehabilitacja, nauka samoobsługi oraz praca nad każdym, nawet najmniejszym ruchem.

Powrót do samodzielności jest obecnie największym marzeniem Dawida i naszym – jego rodziców. Medycyna daje nam nadzieję. Jako rodzicom serce pęka nam z bezsilności, ale jako matka nie mam prawa się poddać. Lekarze i fizjoterapeuci mówią wprost: kluczem do odzyskania przez Dawida sprawności jest natychmiastowa i niezwykle intensywna rehabilitacja w specjalistycznych ośrodkach. Nowoczesne technologie, praca z robotami medycznymi oraz codzienny, ogromny wysiłek mogą sprawić, że Dawid odzyska kontrolę nad swoim ciałem.

Niestety, cena tej szansy jest ogromna. Miesięczne turnusy rehabilitacyjne kosztują dziesiątki tysięcy złotych. To kwoty, których nasza rodzina nie jest w stanie samodzielnie udźwignąć. Jeden turnus nie wystarczy – potrzeba ich wielu, aby Dawid mógł odzyskać choć część samodzielności. Oszczędności całego życia znikają w mgnieniu oka, a przed nami jeszcze długa droga.

Sytuacja jest wyjątkowo trudna, ponieważ Dawid zmaga się także z wieloma innymi diagnozami. Od urodzenia choruje na zespół Coffina-Lowry’ego. Jest to uwarunkowana genetycznie choroba, która objawia się między innymi wadami układu kostno-stawowego, zaburzeniami lękowymi, nadwrażliwością na ból, brachydaktylią, obniżonym napięciem mięśniowym i wieloma innymi dolegliwościami.

W wieku czterech lat zdiagnozowano u niego również padaczkę. Pomimo choroby Dawid zawsze był pogodnym chłopcem. Lubił spacery, grał w ulubione gry i jeździł na dwukołowym rowerze. Jeden dzień i jedna sekunda zmieniły wszystko. To, co wypracowywał przez tyle lat, zostało mu odebrane w jednej chwili. Uśmiech zniknął z jego twarzy. Dziś widać na niej przede wszystkim bezsilność, ból i ogromne zmęczenie.

Po raz pierwszy staję przed Wami jako rodzic proszący o pomoc. Z całego serca błagam o szansę na samodzielność dla mojego syna. Każda, nawet najmniejsza wpłata i każde udostępnienie zbiórki przybliżają Dawida do odzyskania sprawności, która została mu tak nagle odebrana. Pomóżcie mu ponownie stanąć na nogi i wrócić do jak największej samodzielności. Dziękujemy za każde okazane wsparcie i dobre serce.

Rodzice Dawida