Konsekwencje walki z chłoniakiem nie dają o sobie zapomnieć. Proszę, pomóż...

Choroba nowotworowa wykańcza nie tylko ciało, ale i duszę. Kiedy miałam zaledwie 22 lata, zdiagnozowano u mnie chłoniaka. W czasie leczenia byłam poddana chemio i radioterapii oraz autoprzeszczepowi.

Niestety, choroba pozostawiła po sobie ślad w postaci niedowładu nóg i z tego powodu wciąż potrzebuję rehabilitacji. Przez wiele lat poruszałam się o kulach, ale w lipcu 2020 roku miałam wypadek, w którym złamałam podudzie. Od tego momentu poruszam się na wózku, a dodatkowo rehabilitacja została przerwana z powodu pandemii.

Wiem, że pomóc mi może specjalistyczna rehabilitacja w ośrodku. Niestety, pobyt tam wiąże się ze sporymi kosztami. Już teraz wiem, że kwota będzie ogromna, dlatego zdecydowałam się prosić o pomoc! Wciąż wierzę w to, że mogę być coraz sprawniejsza, a przez to samodzielniejsza!

Ewelina 

Kwota zbiórki jest szacunkowa