Wyrwać się ze szponów choroby i zacząć żyć

48 lat to nie czas na to, żeby walczyć o samodzielność... 48 lat to nie czas na to, żeby porzucić swoje plany, marzenia... 

Grzegorz jest moim kuzynem, który zawsze imponował mi opiekuńczością, zaradnością i dobrem, którym obdziela wszystkich dookoła.

Wybór jego życiowej drogi był prosty - musi pomagać ludziom, musi zostać strażakiem!

Wiadomość o jego chorobie zmroziła krew w żyłach nas wszystkich. Przecież to Grzegorz zawsze pomagał innym, teraz to my musimy pomóc mu! Pomóc w walce z przeciwnikiem okrutnym i bezlitosnym - złośliwym nowotworem oka. 

Mimo wykańczającej walki i podjęcia wszelkich dostępnych działań choroba nie odpuszcza na krok. Do tego stopnia, że 4 sierpnia zdecydowano o usunięciu oka.

Grzesia wspieramy, jak tylko możemy, jednak to wciąż za mało. Nie brakuje nam wiary w to, że jeszcze będzie dobrze, brakuje nam tylko i aż pieniędzy.

Jedyną nadzieją na poprawę zdrowia fizycznego i psychicznego Grzegorza jest implant oka. Rozwiązanie takie kosztuje jednak krocie... 48 lat to nie wiek na to, żeby zamknąć się w domu. Wiem, że mój kuzyn może jeszcze dobrze żyć. Wiem też jednak, że sami nie zdołamy mu pomóc.

Proszę, zawalcz z nami o jego przyszłość!

Kuzynka Grzegorza