Z boiska prosto na oddział onkologiczny❗️Hubert toczy teraz mecz o ŻYCIE❗️

Zawsze uśmiechnięty, zaangażowany, w ciągłym ruchu! Jeszcze do niedawna taki właśnie był Hubert. W zeszłym roku w jego życie wkroczyła okrutna choroba – chłoniak Hodgkina. Dzisiaj nie poznaję własnego syna…

Hubert w zeszłym roku skończył szkołę i był podekscytowany na myśl o rozpoczęciu dorosłego życia. Wszystko układało się wspaniale – był piłkarzem drużyny Jeziorak Iława, planował iść do wojska. Niestety, okazało się, że przed nim najtrudniejszy pojedynek w życiu!

Pierwsze niepokojące objawy pojawiły się w sierpniu zeszłego roku – Hubert zauważył, że ma niewielki guzek pod uchem. Z początku sądziliśmy, że to nic poważnego, jednak zmiana się powiększała. Lekarz rodzinny był bardzo zaniepokojony i natychmiast zlecił badanie USG, a później konsultację onkologiczną.

Cały czas mieliśmy jeszcze nadzieję, że to wszystko tylko zły sen. Kolejne miesiące upłynęły na badaniach i związanych z nimi komplikacjach – do biopsji pobrano niereprezentatywny wycinek i dopiero w listopadzie Hubert trafił do szpitala na operację wycięcia zmiany.

Diagnoza była prawdziwym ciosem – chłoniak Hodgkina, rzadki nowotwór krwi. U młodych osób często rozwija się w szybkim tempie i niestety tak było w przypadku Huberta, u którego stwierdzono już III stadium! Konieczne było jak najszybsze wdrożenie terapii – obecnie syn przyjmuje mocną chemię i czekamy na zakończenie leczenia i badanie PET, które pokaże prawdę o stanie Huberta.

Ciągle nie mogę uwierzyć, że wszystkie plany na przyszłość syna legły w gruzach z powodu choroby. Wiem jednak, że Hubert jest silny i da radę pokonać chłoniaka – potrzebuje tylko pomocy w opłaceniu dalszego leczenia i rehabilitacji oraz motywacji! Będziemy wdzięczni za pomocną dłoń wyciągniętą do nas w najtrudniejszym momencie. 

Wierzę, że przyszłość będzie szczęśliwa: syn wróci na boisko, pójdzie do wojska, a w jego życiu nie będzie już śladu chłoniaka. Proszę Was, jako matka – zróbmy wszystko, by właśnie tak wyglądało życie Huberta już niedługo!

Joanna, mama Huberta