Ból zabiera radość z życia. Nie pozwól Idzie cierpieć!

Idusia taka się urodziła. Gdyby jednak ktoś kiedyś powiedział mi, że dziecko z mózgowym porażeniem dziecięcym może być tak bardzo wesołe i zadowolone z życia, nie uwierzyłabym. A jednak! Moja córka to bardzo pogodna i radosna dziewczynka, kochająca muzykę. Jest towarzyska, uwielbia spędzać czas ze swoją starszą siostrą Anią. Mimo tak pozytywnego nastawienia codziennie cierpi uwięziona w swoim ciele… 

Mózgowe porażenie dziecięce to zespół wielu różnorodnych schorzeń, związanych z ruchem i napięciem mięśniowym, w wyniku zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego. Tak też jest u Idy. Córka nie porusza się samodzielnie, mówi pojedyncze słowa, takie jak: mama, baba, Ana - ale wszystko rozumie. Potrafi wskazać swoje potrzeby, rozróżnia kolory, smaki i zapachy. Blokuje ją jej własne ciało, które zabiera sposoby komunikacji.

Brak koordynacji ruchowej nie pozwala jej na normalną naukę, dlatego Ida uczęszcza do szkoły specjalnej, gdzie przy pracach manualnych usprawnia swoją motorykę małą. Dodatkowo wspierana jest przez logopedów. Uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu, spacerować, oglądać otaczający świat. Niestety, 7 lat temu pojawiła się kolejna przeszkoda, w postaci padaczki…

W tym momencie Ida rehabilitowana jest 5 razy w tygodniu. Ponieważ córka zaczęła bardzo szybko rosnąć, jej ciało nie nadążało się regenerować. W wyniku tego kręgosłup się wykrzywił, co sprawia jej ogromny ból i dyskomfort. Jednak największym problemem w tym momencie są przykurcze mięśniowe. Są one na tyle silne, że powodują ogromny ból, wręcz nie do wytrzymania. Do niepełnosprawności można przywyknąć, jednak do widoku cierpiącego dziecka już nie. Ból zabiera radość z życia nawet tak wesołej dziewczynce, jaką jest Ida. Jedyną deską ratunku jest dość kosztowny zabieg fibrotomii. 

Można wykonać go na Ukrainie, o wiele taniej niż w Polsce, jednak nadal nie jest to suma, którą zdołam zdobyć samodzielnie. Dlatego proszę o wsparcie - bez Ciebie nie jestem w stanie pomóc mojej ukochanej córeczce. Nie chcę skazać Idy na życie w jeszcze większym bólu.

Kochająca Mama