By los wreszcie uśmiechnął się do Jasia

Mój malutki, wyczekany, wytęskniony. Chciałabym go utulić i ochronić przed całym światem. Jestem jednak bezradna...

Nie byłam gotowa na to, że moje dziecko urodzi się chore. Nie byłam gotowa przede wszystkim na to, że codziennie będę widziała cierpienie w jego oczkach... Ale czy można być na to gotowym?

Nie ma czasu na rozpacz, musieliśmy działać szybko! Jaś w pierwszej dobie życia przeszedł operację przepukliny oponowo - rdzeniowej. Chwilę później przyszedł czas na operację implantacji zastawki komorowo-otrzewnowej, która odprowadza nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego. Jednak to nie koniec trudności, z którymi przyszło nam się mierzyć.

Synek zmaga się z niedowładem kończyn dolnych. Na jego choroby nie ma leku, nie ma złotego środka, który nas uratuje. Tylko codzienna, żmudna i wykańczająca rehabilitacja pozwala nam mieć nadzieję na lepsze jutro! Taka rehabilitacja kosztuje jednak krocie... Pomóż, proszę!