Pokonałam trzy przerzuty, teraz próbuje zniszczyć mnie inny potwór - pomożesz mi go pokonać❓

Aktualizacje

• 10 stycznia 2026

  Grozi mi amputacja! Proszę, RATUJ❗️

  Moja historia to droga przez niewyobrażalne cierpienie. Przetrwałam już trzy nowotwory – raka piersi, który zakończył się dwiema mastektomiami, oraz walkę z rakiem jajnika. Przeszłam wyniszczające chemioterapie i radioterapie. Myślałam, że limit nieszczęść na jedno życie został już wyczerpany, że po tylu zwycięstwach zasłużyłam na spokój.
  
  Niestety, teraz dobija mnie twardzina układowa. To, co ta choroba robi z moimi dłońmi, jest okrutne. Owrzodzenia sprawiają, że ból stał się nie do zniesienia – to cierpienie, którego nie uśmierzy żaden lek. Mimo mojej ogromnej woli walki, moje dłonie po prostu przestają działać. Każdy ruch to krzyk mojego ciała. Staję przed realnym widmem amputacji opuszków palców.

  

  Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

  Moją jedyną szansą na uratowanie rąk jest intensywna, odpłatna rehabilitacja. Publiczna służba zdrowia nie jest w stanie mi pomóc na czas. Czuję się bezradna, bo po wygraniu walki z rakami, teraz mogę stracić sprawność, bo brakuje mi pieniędzy na leczenie.
  
  Błagam Was o pomoc – to dla mnie szansa na życie bez obezwładniającego bólu i szansa na zachowanie dłoni, którymi tak bardzo chcę jeszcze kiedyś cieszyć się życiem. Proszę, nie pozwólcie, by twardzina mnie dobiła po tym wszystkim, co już przeszłam.
  
  Z nadzieją na Wasze wielkie serca...
  Joanna

• 26 lipca 2024

  Moja walka wciąż trwa... Proszę, pomóż!

  Kochani, 10 czerwca 2024 roku przeszłam bardzo poważną operację z powodu niedrożności jelita cienkiego, która była spowodowana przebytymi chemioterapiami i radioterapią. Leczenie onkologiczne jest przecież niezwykle obciążające organizm i powoduje liczne powikłania. 

  Jestem bardzo zmęczona i bardzo słabo się czuję. W przeciągu 10 lat jestem już po 9 operacjach… Bywają takie momenty, gdy już nie mam siły kontynuować tej walki. Ale wtedy w głowie od razu pojawiają się myśli „Aśka masz dzieci! Masz kochanego męża! Wnuczki! Czy każda chwila spędzona z nimi nie jest tego warta? Nie poddawaj się, walcz! Naprawdę jest po co żyć!”

  

  Dlatego mimo tak ciężkich chwil chcę walczyć! Marzę, by móc znowu normalnie funkcjonować, by pójść do pracy i móc być samodzielna. Potrzebuję do tego jednak Waszej pomocy. Koszty leczenia i rehabilitacji są bardzo wysokie i moja rodzina nie jest w stanie ich udźwignąć samodzielnie

  Bardzo ciężko jest mi prosić Was o wsparcie. Znalazłam się jednak w sytuacji bez wyjścia. Proszę, pomóżcie mi przerwać to błędne koło niemocy…! Każdy gest dobroci skierowany w moją stronę jest na wagę złota!

  Joasia

  Czytaj dalej