Mój organizm odrzuca przeszczepione serce❗️Walczę o każdy dzień❗️

Moje przeszczepione serce jest 11 lat starsze ode mnie. Ciężka niewydolność mojego własnego serca sprawiła, że w 2022 roku musiałam przejść przeszczep. To jednak nie zakończyło moich problemów...

Moja walka zaczęła się w 2010 roku. To wtedy przeszłam operację na otwartym sercu tzw. miektomię głęboką. W 2017 roku zaczęły się pojawiać migotania przedsionków, a trzy lata później było już bardzo źle. Przeszłam około 30 kardiowersji elektrycznych, czyli zabiegów medycznych, których celem jest przywrócenie prawidłowego rytmu serca.

W kwietniu 2021 roku doszło do nagłego zatrzymania krążenia, po którym zapadłam w śpiączkę, byłam w stanie krytycznym. Lekarze dniami i nocami walczyli o moje życie. Mój stan w końcu się ustabilizował, ale serce nie dawało już rady – zapadła decyzja o przeszczepie!

1 lutego 2022 roku narodziłam się na nowo. Niestety, problemy zdrowotne wciąż dawały mi się we znaki. Zmagałam się z polekowym uszkodzeniem wątroby, niedoczynnością tarczycy, skutkami radioterapii, jednak to dopiero początek długiej listy... Dokładnie rok po przeszczepie serca naszą rodzinę dotknęła tragedia.

Wylądowałam wtedy w szpitalu z córeczką, która stoczyła walkę o życie. Po usunięciu wyrostka i narkozie nastąpiła niewydolność krążeniowo-oddechowa. Ze względu na ogromny stres, jaki przeżyłam, nastąpił u mnie odrzut serca i musiałam wrócić do sterydów. Później okazało się, że moje nowe serce robiło sobie pauzy w nocy, przez co spadał puls. Po konsultacji wszczepiono mi stymulator, by pomóc sercu w jego pracy.

Przeszczepione serce jest 11 lat starsze od mojego organizmu, dlatego nie mogę go forsować. Do końca życia muszę przyjmować leczenie immunosupresyjne, które niestety wiąże się z wysokim ryzykiem infekcji o ciężkim przebiegu. Problemy kardiologiczne to tylko wierzchołek góry lodowej... Zmagam się z problemami na tle endokrynologicznym ze względu na chorobę Gravesa-Basedowa, niedawno wykryto u mnie niepokojące zmiany w piersiach i podczas badania ginekologicznego. 

Od lat ani na chwilę nie mogę zapomnieć o chorobach... Przede mną kolejne kontrole po przeszczepie, dodatkowe badania i wyjazdy do kliniki w Poznaniu. Staram się cieszyć każdym danym mi dniem, jednak zamartwianie się związane z wydatkami na leki, wyjazdy do lekarzy, noclegi i konsultacje specjalistyczne nie pomaga.

Wiem, że muszę być silna – dla mojej rodziny, a szczególnie córeczki. Z całych sił chcę żyć! Dzięki poprzedniej zbiórce przez wiele lat czułam Wasze ogromne wsparcie... Dziś muszę poprosić o pomoc ponownie. Każda wpłata, udostępnienie i słowo otuchy są na wagę złota! Dziękuję za to, że Wasze dobre serca opiekują się moim – chorym.

Joanna