Jolanta Skworzec, 44 lata

W 2019 roku usłyszałam okrutną diagnozę: glejak wielopostaciowy IV stopnia złośliwości, najgorszy z możliwych. Choroba spadła na mnie niespodziewanie i nie mogłam zrozumieć, jak jeszcze rano normalnie pracowałam, a pod wieczór byłam już śmiertelnie chora.

Teraz wiem, jak nieprzewidywalne jest życie. Przeszłam operację, chemioterapię, radioterapię, potem kolejną operację i przez chwilę był spokój. Ale po kolejnym rezonansie usłyszałam o wznowie.

Walka trwa. W tym całym nieszczęściu, jakie mnie spotkało, mam wsparcie kochanej rodziny i córki, która jest dla mnie najważniejsza. Muszę żyć, być blisko niej i przyglądać się jak dorasta. Dlatego wstaję i idę. CHCĘ ŻYĆ! Mam dla kogo, mam rodzinę, mam wszystko. 

Moje leczenie jest bardzo ciężkie i kosztowne – liczne konsultacje i rehabilitacje, co dwa miesiące rezonans głowy, lekarstwa. Glejak to guz, który powraca. Po latach od diagnozy po raz pierwszy proszę o pomoc. Z całego serca dziękuję za wsparcie i każdą wpłaconą złotówkę.

Jola