Julek nie miał tyle szczęścia, co jego siostra bliźniaczka... Pomóż chłopcu wyzdrowieć!

Dwie kreski na teście ciążowym, a później dwa bijące serca. Kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, i to w ciąży bliźniaczej, byłam przeszczęśliwa. Dwójka dzieci to podwójny obowiązek, ale przede wszystkim podwójna dawka miłości. Radosne oczekiwanie na córeczkę i synka niestety szybko zmieniło się w strach o życie jednego z dzieci. Podczas badania USG lekarz zauważył, że z nerkami synka jest coś nie tak...

7 stycznia 2016 zostałam mamą! Niestety – Julian urodził się z nieprawidłowo rozwiniętymi nerkami. Są mniejsze, niż powinny. Dodatkowo ich budowa wygląda tak, jakby ciągle toczył się w nich stan zapalny. Ich wydajność jest dużo niższa niż u zdrowego człowieka. Julek ma też problemy z pęcherzem, przez co na stałe musi przyjmować leki.

U Julka zdiagnozowano też padaczkę – kolejny problem, który spędza mi sen z powiek. W międzyczasie pojawiły się też  problemy z mówieniem. Pierwsze swoje słowa Julek wypowiedział, dopiero gdy miał 3,5 roku.

Synek jest pod stałą kontrolą nefrologa, urologa, neurologa, endokrynologa i kardiologa. Do tego wymaga też terapii logopedycznej, cystoskopii, SI i rehabilitacji. Jeździmy od jednego gabinetu do drugiego, ale tylko w taki sposób możemy sprawić, że Julek w przyszłości będzie sprawny, że dogoni swoją siostrę i inne dzieci w jego wieku.

Rehabilitacja Julka to ogromny wydatek, na który przestaje mnie być stać. Wiem jednak, że jeśli Julek przestanie ćwiczyć, zrobi kilka kroków w tył, a wtedy stracimy to, co udało się do tej pory wypracować.  Proszę, wyciągnij do Julka pomocną dłoń, odmień jego los!

Agata, mama Juliana