Kacperek stracił ukochanego brata... Nie pozwólmy, by utracił zdrowie❗️

Nasza historia zaczyna się podobnie jak wiele. Na początku wszystko było idealnie. Kacperek rozwijał się prawidłowo i nic nie zapowiadało tragedii. W takim czasie nawet nie zastanawiamy się nad tym, jak okrutna może być przewrotność losu.

Myśleliśmy, że to kolki. Uciążliwe, jak u każdego dziecka. Ale dopiero kiedy objawy się nasiliły, sprawcą okazały się początki padaczki. Trafiliśmy na oddział neurologiczny. Badania wykazały jednoznacznie – Zespół Westa.

Kacper ma prawie 4 lata, jeszcze nie siedzi i nie chodzi. Jest dzieckiem leżącym, nieumiejącym nawet utrzymać główki. Regularnie jeździmy na rehabilitację, pionizujemy go, specjalny stymulant ma zatrzymać epilepsję… Małymi kroczkami staramy się poruszać do przodu.

Nie wszystko jednak wychodzi idealnie… W tym roku odszedł brat Kacperka, również zmagający się z chorobami. To nas rozbiło, ale wciąż musimy walczyć, by nasz młodszy synek mógł funkcjonować. Nie tylko dla Kacpra, ale też dla jego braciszka.

Chcielibyśmy postawić Kacpra na nogi. Znacznie bardziej pomaga mu prywatna rehabilitacja 2 razy w tygodniu. To jednak ogromne koszty, do których dochodzi choćby pionizator, specjalne siedzisko, ortezy…

Po latach ciężko rozmyślać o tym, co było. Dlaczego Kacper urodził się chory? Dlaczego spotkała nas tragedia? Najważniejsze jest to, co teraz i to, co będzie. Przyszłość Kacpra może i jest niepewna, ale zrobimy wszystko, by była szczęśliwa. Proszę, pomóż nam symboliczną wpłatą, udostępnieniem albo nawet dobrym słowem. To tak niewiele, a może zmienić wszystko.

Rodzice Kacpra