Rehabilitacje to dla Kacpra szansa na przyszłość bez cierpienia – proszę, pomóż mojemu synkowi!

Kacperek przyszedł na świat 2 marca 2016 roku w 27. tygodniu ciąży, więc aż o 13 tygodni za szybko. Był skrajnym wcześniakiem, ważącym zaledwie 770 gramów. Kiedy synek się urodził, lekarze nie dawali mu zbyt dużych szans na przeżycie, on jednak każdego dnia pokazywał, jak bardzo chce żyć i dzielnie o to walczył. Niestety, nie obyło się bez konsekwencji wcześniactwa.

Pierwsze 4 miesiące życia Kacperek spędził w szpitalu, z czego przez trzy miesiące musiał być podłączony do respiratora, ponieważ nie potrafił samodzielnie oddychać. W tym okresie u syna doszło do wylewów komorowych i okołokomorowych w głowie. Konieczna była operacja z powodu wodogłowia pokrwotocznego.

Kacper musiał mieć wstawioną zastawkę komorowo-otrzewnową, która zostanie z nim do końca życia. Wylewy te spowodowały również bardzo duże uszkodzenia w mózgu, które były powodem kolejnych problemów. Synek cierpi na mózgowe porażenie dziecięce oraz epilepsję – zespół Westa.

Jego oczy nie miały wystarczająco dużo czasu, żeby w pełni przygotować się na narodziny, dlatego Kacper choruje na retinopatię wcześniaczą. Podobnie było z tarczycą – Kacperek w ogóle jej nie ma, ponieważ nie zdążyła się wykształcić. Na każdym kolejnym etapie życia pojawiały się nowe problemy: opóźnienie rozwoju psychoruchowego, niepełnosprawność intelektualna...

Synek jest jeszcze dzieckiem, a przeszedł już 9 operacji. Ostatni zabieg został przeprowadzony 1,5 roku temu i polegał na wydłużeniu ścięgien Achillesa oraz plastyce stóp. Dzięki temu Kacperek zaczął chodzić z pomocą dorosłej osoby. Dystans, jaki potrafi pokonać, jest nadal niewielki i wymaga ogromnego wysiłku. Jednak wierzę, że dzięki intensywnej rehabilitacji ruchowej oraz hipoterapii, które mają poprawić koordynację ruchową i utrzymanie równowagi, synek będzie coraz lepiej sobie radził.

Niestety mimo ogromnych postępów, jakie zrobił Kacperek, czeka go jeszcze wiele godzin rehabilitacji i konsultacji u specjalistów oraz kolejne operacje. Wszystkie te terapie są bardzo kosztowne i powoli zaczyna brakować na nie środków. Roczny koszt takich terapii to kilka tysięcy złotych, pomijając ogromne koszty zakupu sprzętów pomagających Kacperkowi w codzienności, takich jak wózek inwalidzki czy ortezy, które ułatwiają chodzenie.

Dlatego powstała ta zbiórka. Bo nie mogę pozwolić na to, by walka Kacpra się zatrzymała. Bo kocham go nad życie. Z całego serca dziękuję za wszystko, co zrobiliście dla nas w poprzedniej zbiórce, to dla mnie i Kacpra naprawdę wiele znaczy. Dziś znów proszę: pomóżcie! By mój syn mógł walczyć o lepszą przyszłość i życie, na które zasługuje każde dziecko...

Anna, mama