Kamila Bodanka-Perlińska, 38 lat

Lekarze podejrzewają, że początki mojej choroby sięgają już 2014 r. To wtedy miałam pierwszy epizod. Pogorszył się mój wzrok, miałam problem z zachowaniem równowagi. Rezonans jednak niczego nie wykazał.

Drugi epizod nastąpił w 2018 r. Objawy były bardzo podobne. Niestety, historia się powtórzyła – rezonans nie pokazał żadnych zmian. Dopiero w 2023 r., przy trzecim epizodzie, dostałam wreszcie diagnozę. Trafiłam na oddział z odrętwiałą całą lewą stroną ciała, miałam problemy z mową, znów pogorszył się wzrok, nie potrafiłam się na niczym skoncentrować. Po dwóch tygodniach wróciłam do domu z diagnozą – stwardnienie rozsiane. Podjęłam leczenie. Chcę być jak najdłużej sprawna, choć niestety choroba powoli wszystko mi zabiera. Trudności z koncentracją, pogarszający się każdego dnia wzrok i słuch, a do tego problemy z chodzeniem. Uczucie zmęczenia nigdy mnie nie opuszcza. Każdego dnia walczę ze swoimi demonami dla moich dzieci.

Koszty leczenia, opieki specjalistów oraz rehabilitacji, zwłaszcza turnusów rehabilitacyjnych, są przytłaczające. Regularne i intensywne ćwiczenia są jednak dla mnie ogromną nadzieją na zachowanie niezależności. Będę wdzięczna za każdą, nawet najmniejszą wpłatę.

Kamila