
Życie Kasi to potworna walka z druzgocącymi diagnozami❗️Jej życie jest zagrożone – pomóż❗️
Cel zbiórki: Leczenie, rehabilitacja, zakup sprzętu medycznego, zabiegi, pobyt w ośrodku
Wpłać, wysyłając SMS
Przekaż 1,5% podatku
Przekaż 1,5% podatku
Stała pomoc
1 wspierający co miesiącTu może pojawić się Twoja Stała Pomoc.
Wspieraj co miesiąc
Dominik Bokowywspiera już 6 miesięcy
Cel zbiórki: Leczenie, rehabilitacja, zakup sprzętu medycznego, zabiegi, pobyt w ośrodku
Aktualizacje
Jestem po EVLT i skleroterapii! Niestety przede mną masa kolejnych wydatków... Proszę, nie zostawiaj mnie i pomóż❗️
Kochani!
Mam Wam dużo do opowiedzenia. Dzięki środkom zebranym na zbiórce udało się rozpocząć leczenie moich nóg! Jestem taka wdzięczna i szczęśliwa. Ale nadal potrzebuję Waszej pomocy...
12 października 2026 roku przeszłam zabieg EVLT z wykorzystaniem włókna radialnego oraz obliterację żył odpiszczelowych obu nóg (skleroterapię). Choć obecnie mam jeszcze ogromne krwiaki i rozległe zasinienia, zauważam pierwsze pozytywne efekty leczenia. Moje nogi nie są już tak bardzo opuchnięte jak wcześniej, co daje mi ogromną nadzieję na poprawę! Tak bardzo się cieszę. Dziękuję Wam za wsparcie! Niestety leczenie żylaków jeszcze się nie zakończyło. Lekarz poinformował mnie, że na razie czekają mnie kolejne trzy wizyty, podczas których wykonywana będzie skleroterapia. Ale zapowiadał, że po zabiegach żylaki powinny do końca lutego zniknąć!
Największe trudności sprawiają mi obecnie bardzo silne bóle obu kolan oraz kręgosłupa. Niedługo czeka mnie tomografia komputerowa. W moim przypadku występują poważne trudności z kwalifikacją do operacji kolan, dlatego już teraz korzystam z rehabilitacji, która ma przygotować mnie do planowanego leczenia operacyjnego. Niestety rehabilitacja, którą obecnie przechodzę, jest zdecydowanie zbyt rzadka i niewystarczająca w stosunku do moich potrzeb.
Na oba kolana stosowałam również kinesiotaping. Za zaledwie pięć zabiegów zapłaciłam 500 zł. Niestety nie stać mnie na taką liczbę zabiegów, jakiej potrzebuję. Każda kolejna forma leczenia to następne wydatki, a moje możliwości finansowe są już praktycznie wyczerpane. Silne bóle kolan i kręgosłupa sprawiają, że w okresach zaostrzenia nie jestem w stanie samodzielnie wykonywać nawet podstawowych czynności. Kiedy ból się nasila, potrzebuję pomocy drugiej osoby przy wejściu do wanny i wyjściu z niej. Bez odpowiedniej asekuracji kąpiel staje się dla mnie niebezpieczna, a kiedy nie mam kogo poprosić o pomoc, zdarza się, że muszę z niej zrezygnować.

Przede mną również ogromne wydatki związane z okresem po planowanych operacjach kolan. Ze względu na brak odpowiednich warunków mieszkaniowych będę potrzebowała pobytu w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym (ZOL), co wiąże się z kolejnymi kosztami. Konieczna będzie również dalsza, intensywna rehabilitacja, ponieważ dotychczasowe zabiegi są zdecydowanie niewystarczające.
Dodatkowo ogromnie obawiam się problemów z gojeniem ran po operacjach. Choruję na cukrzycę i już wcześniej doświadczyłam poważnych komplikacji po usunięciu węzła chłonnego. Rana nie chciała się goić, dlatego konieczne było zastosowanie specjalistycznych opatrunków ze srebrem oraz pompy do terapii podciśnieniowej ran. W związku z tym muszę liczyć się z możliwością ponownego zastosowania takiego leczenia po operacjach kolan, jeśli pojawią się podobne problemy z gojeniem. Oznaczałoby to kolejne wysokie koszty specjalistycznych opatrunków, sprzętu medycznego oraz opieki nad ranami.
Nie ukrywam, że coraz trudniej jest mi finansowo sprostać wszystkim potrzebom związanym z leczeniem. Z jednej strony cieszę się z pierwszych efektów zabiegów na nogach, z drugiej zaś wiem, jak długa, skomplikowana i kosztowna droga jeszcze przede mną. Nie marzę o luksusach. Marzę o życiu bez nieustannego bólu, o możliwości samodzielnego poruszania się, bezpiecznej kąpieli i odzyskaniu choć części niezależności.
Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy do tej pory mi pomogli. Dzięki Wam mogłam rozpocząć ważny etap leczenia. Bardzo proszę, nie zostawiajcie mnie teraz, kiedy pojawiły się pierwsze efekty i nadzieja na poprawę. Każda wpłata, nawet najmniejsza, i każde udostępnienie zbiórki mają dla mnie ogromne znaczenie.
Kasia
Opis zbiórki
Mam na imię Kasia i zmagam się z wieloma chorobami, które niszczą mi życie. Od dziecka jestem sama. Gdy miałam zaledwie 2 latka, w tragicznych okolicznościach straciłam mamę. Ojciec zmarł nieco później – na raka. Przez całe życie byłam zdana sama na siebie i próbowałam walczyć ze wszystkimi przeciwnościami losu. Dziś staję przed Wami i proszę o pomoc, bo sama już nie jestem w stanie unieść ciężaru leczenia.
Objawy cukrzycy miałam już jako dziecko, jednak diagnoza padła dopiero w 2019 roku, gdy poziom cukru we krwi osiągnął krytyczny poziom: 750 mg/dl. To był moment, w którym moje ciało było już skrajnie wyniszczone. Niestety przez to, że przez większość mojego życia choroba nie była w żaden sposób kontrolowana i leczona, pojawiły się liczne powikłania.
Zmagam się również z padaczką. Napady przychodzą niespodziewanie i przybierają różne formy. Potrafię nagle przestać reagować w trakcie rozmowy, „zawiesić się”, stracić kontakt z otoczeniem, a czasem także przytomność. Zdarzają się też ataki drgawek. Nasilenie napadów zależy od zmęczenia. Kiedy pracuję dłużej, ataki pojawiają się częściej i są silniejsze. A ja zwyczajnie nie mam wyboru, bo muszę pracować, żeby w ogóle się leczyć.

Do tego dochodzi tachykardia, która może prowadzić do udaru czy niewydolności serca. Są momenty, w których moje serce zaczyna bić coraz szybciej bez żadnego ostrzeżenia. Pojawiają się kołatanie, duszności, zawroty głowy i ból w klatce piersiowej. W dodatku jestem osobą niesłyszącą. Stwierdzono u mnie głuchotę czuciowo-nerwową. Korzystam z implantów ślimakowych, które pozwalają mi funkcjonować i mieć kontakt ze światem, ale ich utrzymanie, części i serwis to kolejne ogromne wydatki.
Największe zagrożenie dla mojego życia stanowią jednak nogi. Od kilku lat zmagam się z zaawansowaną niewydolnością żył. Mam zaburzone krążenie, ogromne obrzęki i coraz większe problemy z chodzeniem. Ból towarzyszy mi praktycznie cały czas. Lekarze powiedzieli wprost: „Jeśli nie rozpoczniemy leczenia, może dojść do zatorowości. Może Pani umrzeć.”. A przecież jestem jeszcze młoda, chciałabym wreszcie zostawić za sobą trudną przeszłość i zacząć żyć pełnią życia…

Refundowana operacja chirurgiczna żył w moim przypadku jest obarczona bardzo wysokim ryzykiem. Po wcześniejszym, znacznie mniejszym zabiegu rana goiła się aż 7 miesięcy, ze względu na powikłaną cukrzycę. Istnieje bezpieczniejsza metoda – skleroterapia, która pomaga wyeliminować zakrzepy w żyłach dzięki wstrzykiwaniu specjalnego płynu. Niestety jej koszt jest ogromny i zwyczajnie nie stać mnie na jej opłacenie.
Choć ciężko w to uwierzyć, to nie koniec listy diagnoz. Moja teczka z dokumentacją medyczną pęka w szwach. Mierzę się jeszcze z bielactwem, które objawia się powstawaniem jasnych plam na ciele. Zmiany mam już w wielu miejscach, ale na szczęście nie pojawiły się na twarzy… Jeszcze. Muszę unikać słońca i walczyć z nieprzyjemnymi komentarzami oraz nierozumieniem ze strony społeczeństwa. To trudne.
Często staję przed wyborem: kupić jedzenie czy leki. Najbardziej boję się jednak, że nie uda mi się na czas ocalić nóg i stracę je obie… Że powstanie zator w żyle i umrę… Że konsekwencje wszystkich chorób nałożą się na siebie i nie będę w stanie dłużej walczyć. Z całego serca proszę, pomóżcie mi. Przeszłam w życiu bardzo wiele, ale wciąż mam w sobie zalążek nadziei, że jeszcze kiedyś będę zdrowa i szczęśliwa. Dziękuję, że jesteście.
Kasia
- Wpłata anonimowa50 zł

- Wpłata anonimowa50 zł
- Anonimowa Pomagaczka50 zł
- Sławek50 zł