By lata dramatów przekuć w lepszą przyszłość!

Krystian ma już 19 lat. Z bólem serca obserwuję jak choroba z każdym dniem odbiera mu coraz więcej, a ja nie mogę temu zapobiec. Wiem, że nasza droga będzie z czasem coraz trudniejsza. Robię wszystko, co w mojej mocy, aby Krystian miał jak największe szanse na walkę o swoją sprawność, ale czasem zwyczajnie brakuje mi już sił… 

Syn urodził się w zamartwicy, co poważnie odbiło się na jego zdrowiu. Wkrótce później przyszło nam się zmierzyć z diagnozami, które zmieniły naszą codzienność i z którymi Krystian mierzy się do dziś. Jest to mózgowe porażenie dziecięce czterokończynowe, padaczka oraz wada wzroku. Jeszcze jako niemowlę syn musiał przejść skomplikowaną operację usunięcia wodniaka lewej półkuli mózgu. Niestety, zabieg nie był w stanie pomóc. Po jakimś czasie wodniak się odnowił, a kolejne operacje były niewskazane ze względu na umiejscowienie zmiany. Oprócz tego Krystian został poddany jeszcze czterem operacjom zeza rozbieżnego oraz zabiegowi mającemu na celu wydłużenie ścięgien Achillesa. 

Choć Krystian jest już dorosły, nie jest w stanie wymówić więcej niż kilka pojedynczych słów, nie sygnalizuje też swoich potrzeb fizjologicznych. Wymaga tak naprawdę stałej opieki przy karmieniu i myciu. Niestety, porażenie czterokończynowe u Krystiana w wieku dojrzewania zaczęło się pogłębiać. Krystian ma również poważne problemy ze skoliozą kręgosłupa. Skrzywienie obecnie wynosi aż 40 stopni. 

Staramy się zapewnić Krystianowi regularną rehabilitację w domu, ale to wciąż za mało, zwłaszcza teraz, gdy wszystkie problemy zdrowotne nakładają się na siebie i pogłębiają. Właśnie dlatego tak bardzo zależy nam na specjalistycznych turnusach, dzięki którym Krystian miałby dostęp do stałej i specjalistycznej opieki oraz kompleksowej rehabilitacji. To dla syna ogromna szansa w dalszej walce o jak największą sprawność. 

Nie możemy teraz stracić tej szansy, nie możemy też za długo czekać, ponieważ Krystian musi jak najszybciej rozpocząć ćwiczenia. Niestety samodzielnie nie jesteśmy w stanie uzbierać środków na potrzebne turnusy, stąd nasza ogromna prośba o wsparcie. Wiem, że od tego zależy przyszłość mojego ukochanego syna, dlatego tak bardzo doceniam każdy pomocny gest z Waszej strony!

Joanna, mama