Żadne dziecko nie powinno przez coś takiego przechodzić... Pomóżcie naszemu synkowi, błagamy!

Nic nie wskazywało na to, że nasz synek urodzi się chory. Żadnych genetycznych obciążeń w rodzinie. W domu czekał zdrowy starszy brat. Ciąża przebiegała prawidłowo. W szpitalu Ksawery dostał 10 punktów w skali Apgar. A jednak…

Gdy synek miał trzy miesiące, zauważyliśmy pewne niepokojące objawy. Ksawery zwracał główkę w jedną stronę, lewą rękę trzymał stale zaciśniętą w piąstkę. Początkowo sądzono, że to dlatego, że jest mały i ma taką spastykę ciała.

My jednak czuliśmy, że to nie jest nic błahego. Że tu trzeba działać! Jak się później okazało – nasze przeczucia były słuszne. Ksawery cierpi na niedowład lewostronny, ma opóźniony rozwój psychoruchowy oraz padaczkę objawową lekooporną. 

Od czwartego miesiąca życia intensywnie rehabilitujemy synka, jednak do dziś Ksawery zmaga się z niepełnosprawnością. Ma całkowity niedowład lewej strony. Nie używa lewej ręki, chodzi, ale kuleje na lewą nogę. Mówi, ale niewyraźnie. Ma też problem z gryzieniem, zwłaszcza po lewej stronie. 

Zanim synek skończył półtora roku, rokowania były całkiem dobre. Wtedy właśnie pojawiły się ataki epilepsji, które kończą się najczęściej przyjazdem pogotowia. Ksawery potrafi mieć drgawki, wymiotować i tracić świadomość. Każdy atak jest inny. Każdy może oznaczać, że to, co do tej pory udało się osiągnąć, zacznie się cofać.

Już wcześniej otworzyliście dla nas swoje wielkie serca, dzięki czemu mogliśmy zapewnić synkowi turnusy rehabilitacyjne! One jako jedyne przynoszą efekty, dlatego musimy je kontynuować. Niestety, są również niezwykle kosztowne…

Robimy, co w naszej mocy, by zapewnić synkowi niezbędne ćwiczenia, ale to wciąż za mało. Bardzo potrzebujemy Waszego wsparcia. Prosimy, podarujcie naszemu dziecku szansę.

Rodzice Ksawerego