Mój syn spadł z wysokości osiemnastu metrów! Trwa walka o jego sprawność! Pomóż!

14 grudnia nasze życie zatrzymało się w jednej, przerażającej chwili. Mój 37-letni syn Kuba spadł z wysokości osiemnastu metrów, a granica między życiem a śmiercią stała się boleśnie cienka. Z dnia na dzień znaleźliśmy się w świecie szpitalnych korytarzy, sygnałów aparatury oraz cichej modlitwy o każdy kolejny oddech.

Przez ponad dwa tygodnie na oddziale OIOM w szpitalu wojskowym w Krakowie wybitni lekarze toczyli heroiczną walkę o jego życie. Trzy niezwykle skomplikowane, ponad sześciogodzinne operacje pozwoliły ustabilizować kręgosłup, stopy, piszczele, kości przedramienia oraz bark, dając Kubie szansę na dalszą walkę. Ciężkie obrażenia neurologiczne sprawiły, że przez długi czas pozostawał w śpiączce, a ja każdą minutę spędzałam przy jego łóżku, ucząc się nadziei na nowo.

Wigilia spędzona na OIOM-ie była najtrudniejszą w moim życiu, a jednocześnie najpiękniejszą, bo mimo intubacji Kuba oddychał, a to znaczyło, że wciąż jest z nami. Dziś wydarzył się cud, mój syn się wybudził i wypowiada pierwsze słowa, pokazując niezwykłą siłę ducha oraz wolę życia. To człowiek pełen pasji: kocha sport, świetnie grał w ping-ponga, rower dawał mu zawsze poczucie wolności, muzyka oraz dobra literatura są jego schronieniem, a fotografia sposobem patrzenia na świat.

Przed nami jednak długa, bolesna oraz niezwykle kosztowna droga powrotu do sprawności. Specjalistyczna rehabilitacja obejmująca neurologię oraz ortopedię to ogromny koszt, jednak bez tego Kuba nie odzyska samodzielności. W Polsce mamy wspaniałych specjalistów i wiemy, gdzie szukać najlepszej pomocy, lecz bez Waszego wsparcia nie damy rady przejść tej drogi.

Kuba zawsze był osobą, która bez wahania pomagała innym, dlatego wierzę, że gdy tylko odzyska siły, znów będzie mógł dawać światu dobro. Z całego serca dziękuję za każdą pomoc, dobre słowo i gest solidarności, to one podtrzymują naszą nadzieję oraz pozwalają walczyć dalej.

Mama