By ruch nie równał się ból

8 grudnia 2014 rok godzina 18.35, 34 tydzień ciąży na świat przychodzi ONA. Nie ma płaczu, nie ma krzyku, brak oddechu... Zaczyna się WALKA, jej walka o ŻYCIE! Trwa resuscytacja... Jest oddech własny z wciąganiem międzyżebrzy. Przyszła na Świat w zamartwicy Apgar 3/5/7, waga 1950g., zabrali ją. Po 3h w końcu informacja od lekarzy żyje, ale stan jest krytyczny, pierwsza doba będzie decydującą. Niedokrwienie i niedotlenienie mózgu, wylewy wewnątrzkomorowe, infekcja wewnątrzmaciczna, leżała taka maleńka w tym ogromnym inkubatorze pod tą całą aparaturą.

Wygrała jest z Nami!

USG przezciemiączkowe, wynik- zmiany malacyjne w płatach czołowych zlokalizowane obustronnie, jaśniej ubytki z mózgu, które mogą wpłynąć na ruch dziecka. Wizyta u neurologa - jak na wcześniaka po takich przejściach radzi sobie świetnie...

Skończyła roczek, wizyta u lekarza rehabilitacji, u neurologa... 

Córka ma Mózgowe Porażenia dziecięce czterokończynowe niedowład spastyczny głównie kończyn. Szok, niedowierzanie... To nie możliwe, nie Nasza Lenka... Zaczynamy tym razem WALKĘ o Samodzielność.

Czerwiec 2016 pierwszy atak padaczki, czekamy z nadzieją ze to jednorazowy atak, niestety jest kolejny, wprowadzamy leczenie. Codzienna rehabilitacja, zajęcia, turnusy rehabilitacyjne... Zaczynamy ostrzykiwanie toksyną botulinową, od razu po turnus... Mamy przełom, Lenka pierwszy raz sama stanęła, radość, wdzięczność. Pracujemy nieustannie dalej, kolejne ostrzykiwania już bez większych efektów, stoimy w miejscu.

Rok 2020 po kontrolnym EEG decyzja o zmianie leczenia. Okres 3m-cy Schodzimy ze starego leku i wprowadzamy nowy. Koszmar, ataki co 2 dni, brak efektów leczenia, między czasie ustalony 3 tygodniowy turnus z Lokomatem, jedziemy. 10dni wracamy do domu nie kończąc go, ataki uniemożliwiają dalszy nasz pobyt. Wracamy i mamy pandemie! Nie ma rehabilitacji, nie ma żadnych zajęć, nie ma nic... Zmianę leków ustalamy telefonicznie... Udało się, koniec maja Lenka została ustabilizowana lekami, wracamy do intensywnej dalszej pracy. Lenka coraz częściej płaczę podczas rozciągania, rehabilitacji, nawet podczas stania... Umawiamy wizytę u Ortopedy w Poznaniu, niestety dopiero na grudzień...

12 grudnia konsultacja ortopedyczna u Dr n. Med. Milud Shadi, rozpoznanie Lenka ma straszne przykurcze, manualnie i rozciąganiem nie jesteśmy w stanie osiągnąć więcej, jedyną szansą dla Niej będzie operacja. Lenka została zakwalifikowana do zabiegu polegającemu na uwolnieniu tkanek miękkich od kości, czyli tj. odklejeniu mieści dla ich rozluźnienia. Operacja na Fundusz Zdrowia czas oczekiwania  kilka lat, operacja w Klinice prywatnej wiąże się z ogromnymi kosztami. Po zabiegu Lenka będzie 6 tygodni w gipsach po pachwiny, będzie musiała być codziennie pionizowana i będziemy musieli jeszcze intensywniej ćwiczyć, by osiągnąć nasz cel, postawić ją na WŁASNYCH NÓŻKACH. To dla nas ogromna szansa i nadzieja na to by nasza córcia była samodzielna. 

Niestety koszty związane z operacją, rehabilitacja, konsultacjami, turnusami i zakupem potrzebnego sprzętu ortopedycznego przewyższają nasze możliwości. 

Zgłaszamy się z ogromną prośbą do Was o pomoc w uzbieraniu pieniędzy na rzecz Naszej Leneczki, a czasu jest nie wiele, bo termin operacji jest wyznaczony na 1 lutego 2021roku. 

Pomóżcie Nam w walce o samodzielność Lenki! W Was Nasza nadzieja na osiągnięcie wygranej w tej nierównej walce! 

"Dobro, którym się dzielimy wraca do nas z podwójną siłą"