Straciliśmy już jednego synka... Nie pozwolimy, by nowotwór zabrał też Leosia❗️POMOCY!

Aktualizacje

• 31 lipca 2023

  2,5% do zakończenia zbiórki – ostatnia prosta dla Leosia❗️

  Rozpoczęliśmy megachemię – najtrudniejszy etap leczenia... Leosiowi zaraz znów wypadną włoski, które dopiero co odrosły. Ale nie to jest najgorsze... 
  
  Megachemia z całych sił uderza w nowotwór, ale też niszczy organizm. Zabiera i to, co złe, i to, co dobre – sieje spustoszenie. Uszkodzeniu mogą ulec nerki i wątroba. Skutkiem ubocznym jest zawsze gorączka, brak apetytu. Leczenie uszkodzi śluzówkę na całej długości układu pokarmowego. Niezbędna będzie morfina, by Leoś przetrwał ten ból... 

  

  To i tak tylko niektóre z wielu skutków ubocznych, które mogą dotknąć Leosia. Pytaliśmy lekarzy, czy zawsze jest tak źle. Może Leoś będzie w małym odsetku pacjentów, które przejdą łagodnie ten etap? Lekarze mówią tylko: "czas pokaże". Widzimy jednak w ich oczach, że to niemożliwe... Będzie bardzo ciężko. 

  Wiemy jednak, że musimy uderzyć w tego potwora z całych sił! Neuroblastoma jest aktywna w 5%. Musimy zejść do 0, by rak zniknął, by synek wyzdrowiał! By mógł cieszyć się dzieciństwem, wrócić do rodzeństwa... Sebuś i Maja bardzo tęsknią... 
  
  Po megachemii czeka nas przeszczep komórek macierzystych. Leoś będzie przebywał długo w izolacji szpitalnej, która standardowo trwa od 4 do 6 tygodni. Po megachemii i przeszczepie każda infekcja jest śmiertelnie niebezpieczna. Bez przeszczepu Leoś może nawet umrzeć...

  

  Za nami już ciężka operacja, którą Leoś przeszedł 29 czerwca. Lekarze usunęli guz, który znajdował się blisko żyły głównej. Na szczęście wszystko poszło zgodnie z planem! Kilka dni temu założono synkowi dodatkowe wejście centralne w okolicach szyi (ma już jedno na klatce piersiowej) i sondę do karmienia. To wszystko będzie potrzebne na czas megachemii...
  
  I tu nie obyło się bez dramatów. Gdy Leoś wybudził się ze śpiączki, dostał ataku paniki i wyrwał sobie sondę. Lekarze aż dwa razy podawali lek uspokajający, by założyć ją ponownie... 
  
  Gdy choruje dziecko, choruje cała rodzina. Emocje tworzą sinusoidę. W jednej chwili uśmiechasz się do dzieci, w następnej opadasz z sił i płaczesz w samotności... Trzeba to wszystko poskładać w całość, iść do przodu. Walczyć. Leoś nas potrzebuje!

  

  
  Prosimy o wsparcie i modlitwę w tym ciężkim dla nas czasie. Dziękujemy, że jesteście z nami. Już tak niewiele do końca... 

  Rodzice Leosia

• 27 czerwca 2023

  Rozpoczęło się dramatyczne odliczanie❗️

  55 bardzo bolesnych zastrzyków, 25 przetoczeń krwi,  6 pełnych narkoz. To nasze ostatnie 3 miesiące życia, które ciągnął się jak wieczność...

  To też 3 miesiące od urodzin Leosia i najgorszej z możliwych diagnoz...

  

  Dokładnie 20 marca tego roku, w dzień urodzin Leosia, dowiedzieliśmy się, z jakim przeciwnikiem przyjdzie nam walczyć. Neuroblastoma – nowotwór, który zamienił nasze życie w koszmar!
  
  To wyrok, od którego staramy się napisać odwołanie! Jest nim seria zastrzyków przeciw wznowie, na które wciąż zbieramy...

  29 czerwca – kolejna data, która zostanie w naszej pamięci. W ten czwartek Leoś ponownie zniknie za drzwiami sali operacyjnej. Tym razem po to, by wyciąć guza z nadnercza, którego mieliśmy nadzieję po chemii nie zobaczyć. Zmniejszył się, jednak nie zniknął, dlatego nie unikniemy operacji. Paraliżuje nas strach... 

  

  Leoś słabnie w oczach, a czeka go jeszcze długo droga... 

  Synkowi pobrano komórki macierzyste, które potem zostaną przeszczepione – mają za zadanie pokonać straszliwie skutki uboczne megachemii. Po tych etapach leczenia pozostają nam jeszcze immuno- oraz radioterapia. A potem ostateczny cios w neuroblastomę. To, na co zbieramy, nasza nadzieja – terapia przeciw wznowie.

  Ciągle zastanawiam się, ile Leoś jeszcze wytrzyma, jak długo jeszcze będzie cierpieć... Głaszczę go po główce, gdy śpi i mam nadzieję, że chociaż we śnie może znów być zdrowym dzieckiem... Może tam chwilkę odpocząć, zanim znów po przebudzeniu zastanie go onkologiczna rzeczywistość…

  

  Będziemy walczyć do końca! Choć staram się być silna dla synka, czasami czuję niemoc, jakbym się rozpadała na kawałki. Krzyczę z bezsilności... Jedno dziecko umarło w moich ramionach – wiem, jaki to ból. Nie pozwolę, by i Leoś odszedł! 
  
  Przy Leosiu zakładam maskę nieustraszonej, by wierzył, że mimo wszystko będzie dobrze. Sama mocno w to wierzę, pomimo piekła, przez które musimy przejść. Wierzę, że wyjdziemy z tego silniejsi.

  

  Jesteśmy już tak blisko celu - dzięki Wam. Dzięki Wam po całym tym koszmarze Leoś może otrzymać najlepszy dla niego sposób leczenia! Dziękuję to za mało, by wyrazić moją wdzięczność, ale nie wiem, co jeszcze mogłabym w tej chwili powiedzieć.

  Dajecie nadzieję – nie ma nic cenniejszego, gdy walczy się o życie dziecka…

  Bądźcie z nami i udostępnicie jeszcze choć raz zbiórkę. Tylko dzięki temu o Leosiu dowie się cała Polska, tylko dzięki temu mamy szansę... 

  Proszę, nie poddawajcie się – dla Leosia...
  
  Mama

  Czytaj dalej
• 16 maja 2023

  Trwa dramatyczna walka o życie Leosia❗️NAJNOWSZE WIEŚCI!

  Kochani Darczyńcy,

  dziękuję za pomoc, jestem bardzo wzruszona tym, że życie naszego Leosia nie jest Wam obojętne! Każda nawet najmniejsza wpłata to jego przyszłość. Dziękuję.
  
  Chciałabym opisać Wam w skrócie, jak czuje się Leoś, ale niestety nie są to dobre informacje...
  
  Leoś jest już po 6 etapie chemioterapii. Czuje się coraz gorzej... Chemia wypłukała magnez z jego organizmu, więc co chwilę ma skurcze w nóżce i w klatce piersiowej. Właściwie wszędzie, gdzie są mięśnie. Boli go całe ciało... Pewnie każdy z Was miał choć raz silny skurcz nogi. Nagły ból, który jednak przechodzi dość szybko. Ale nie u Leosia... 

  
  Synek nie chce jeść, boli go buźka... Schudł już prawie 2 kg – dla tak małego ciałka, które ma stoczyć walkę o życie, to ogromne osłabienie. Już 12 razy miał przetaczaną krew. Ostatnio zaczął się dusić podczas podawania chemii...

  Leoś nie ma już odporności. Łapie każdą infekcję, bo organizm nie jest w stanie z nimi walczyć. Ostatnio było to zakażenie oczek. Przez 2 dni w ogóle nie mógł ich otworzyć. Gdy w końcu mu się udało, krzyknął: "mamo, jest dzień!" i rzucił mi się w ramiona. 
  
  Na początku nie było wiadomo, czy to kwestia infekcji, czy skutki chemioterapii. Myśl, że Leoś straci wzrok, zawaliła każdą ścianę, którą w sobie postawiłam, by przetrwać ten trudny czas... Ale walczymy dalej, choć tak bardzo się boję... 

  

  On nie powinien walczyć o życie! Powinien mieć słodkie, beztroskie dzieciństwo, pełne śmiechu i zabawy! Niestety zamiast jego śmiechu coraz częściej widzę łzy i cierpienie zamiast zabawek porozrzucanych po domu, kolejne dawki chemii... Jego cudne złote włoski już zaczęły wypadać. Zakładam na twarz uśmiech dla mojego synka, chociaż serce rozpada się na milion kawałków. Gdyby wylane przeze mnie łzy uzdrawiały, mój synek już byłby zdrowy.

  Dziękujemy, że jesteście z nami. Pozwalacie nam uwierzyć, że się uda! Dziękuję, że pomagacie ratować życie mojego słodkiego synka. Proszę, nie poddawajcie się, bądźcie z nami dalej, choć czasem jest bardzo ciężko...
  
  Leoś ma częste ataki paniki. Gdy wraca na krótki czas do domu myśli, że jest zdrowy. A potem musimy wracać do szpitala... W końcu, po konsultacji z panią psycholog, musiałam na głos powiedzieć swojemu 3-letniemu dziecku, że ma raka złośliwego, że czeka go ból, wiele miesięcy w szpitalu...

  

  Powtarzam ciągle, że będę zawsze przy nim i nigdy go nie opuszczę! I tak będzie. Będę walczyć tak, jak go kocham –  najmocniej. Jedno dziecko już musiałam pochować. Kolejnej straty nie przeżyję... 

  Magdalena,  mama Leosia

  Czytaj dalej