Podąża za nią śmierć... Ocal życie Majeczki❗️

Aktualizacje

• 12 sierpnia 2026

  Myśleliśmy, że walczymy tylko o serce. dziś boimy się, że możemy stracić sprawność nóżki Mai❗️

  Wczoraj usłyszeliśmy coś, czego jako rodzice kompletnie się nie spodziewaliśmy.

  Maja ma prawą nóżkę wyraźnie krótszą, mniejszą i dużo szczuplejszą od lewej. Do tej pory wiedzieliśmy, że jest to następstwo zakrzepicy tętnicy udowej, do której doszło po jednej z operacji.

  Ale teraz lekarze zaczęli szukać odpowiedzi na pytanie, jak bardzo zakrzepica i gorsze ukrwienie wpłynęły na rozwój jej nogi.

  W karcie z wczorajszej wizyty chirurg naczyniowy napisał wprost: „Ocena zaburzenia wzrostu PKD w relacji do gorszego ukrwienia tętniczego.”

  USG Doppler wykazało zaburzenia przepływu w prawej tętnicy biodrowej i udowej. Przepływ jest zachowany, ale z ubytkiem kontrastu, a przepływ wysokoprzepływowy jest osłabiony w porównaniu z drugą kończyną.

  Rozpoznanie: zator i zakrzep tętnic kończyn dolnych. I teraz zaczyna się kolejna niewiadoma…

  

  Lekarz zalecił konsultację ortopedy dziecięcego, żeby potwierdzić hipotrofię prawej kończyny i ustalić, czy jej gorsze ukrwienie ma z tym bezpośredni związek.

  Ale najtrudniejsze pytanie ma zostać skierowane do kliniki w Stanford:

  Czy można wykonać operację, która poprawiłaby ukrwienie prawej nogi?

  I tutaj pojawia się coś, co przeraża nas najbardziej. Maja nadal potrzebuje kolejnych operacji serca. A do tych operacji potrzebna jest prawa tętnica udowa.

  Czy można więc teraz rekonstruować tętnicę, skoro za jakiś czas może być potrzebna kardiochirurgom? Czy można poprawić ukrwienie nóżki, nie odbierając Mai możliwości kolejnej operacji ratującej jej serce?

  Tego jeszcze nie wiemy.

  Chirurg naczyniowy powiedział nam również, że sam w swojej praktyce nie spotkał się z takim przypadkiem u dziecka. Dlatego ma zostać zebrane konsylium, żeby wspólnie zdecydować, co dalej.

  I nagle patrzymy na tę małą nóżkę zupełnie inaczej. To nie jest już tylko nóżka, która jest krótsza.

  To nóżka, która nie rozwija się prawidłowo i jest gorzej ukrwiona. A my stoimy przed pytaniem, na które nikt jeszcze nie potrafi nam odpowiedzieć:

  CZY DA SIĘ JĄ URATOWAĆ?

  I jednocześnie musimy myśleć o tym, żeby nie zamknąć Mai drogi do kolejnych operacji jej chorego serca.

  Serce. Tętnica. Nóżka. Kolejna operacja.

  

  Jedno naczynie może mieć znaczenie dla kilku kolejnych etapów jej leczenia. I właśnie dlatego tak bardzo się boimy. Bo tym razem nie wiemy, czy istnieje rozwiązanie, które pozwoli uratować jedno, nie odbierając szansy na drugie.

  Proszę Was, jeśli możecie nas wesprzeć, to pomóżcie uzbierać na leczenie naszej córeczki.

• 18 lutego 2026

  Strach jest coraz większy... Majusia potrzebuje pomocy❗️

  Ostatnie wyniki Mai okazały się gorsze, niż się spodziewaliśmy... Każde kolejne słowo w opisie badań bolało jakby podwójnie, bo za liczbami na kartce stoi przecież małe, dzielne serduszko... Pomóż nam walczyć o naszą córkę, tak bardzo prosimy...

  To wszystko działo się przed Świętami, w grudniu. Zamiast myśleć o choince i prezentach, siedzieliśmy nad dokumentacją medyczną. Tłumaczyliśmy ją dla kliniki w Stanford, kompletowaliśmy papiery, prosząc o opinię. Bo kiedy chodzi o życie dziecka, człowiek przestaje myśleć o zmęczeniu. Liczy się tylko jedno – zrobić wszystko, co trzeba, żeby jej pomóc.

  U Mai do objawów dołączyły kołatania serca. Ma też coraz gorszą tolerancję wysiłku. Rzeczy, które dla innych dzieci są zwyczajne, dla niej bywają wyzwaniem. A my… my żyjemy z tym nieustannym lękiem gdzieś z tyłu głowy. Tym cichym, najgorszym strachem – przed nagłą śmiercią.

  

  Zwiększyła się częstotliwość wizyt u kardiologa, częściej trzeba też zakładać Mai holter. Często sami podpinamy Maję do kardiomonitora, wpatrując się w ekran, jakby cyfry mogły nas uspokoić. Jakby mogły dać gwarancję, że jeszcze mamy czas... Maja jest niesamowicie dzielna. Uśmiecha się, choć jej ciało codziennie toczy swoją walkę. Czasem to my jesteśmy słabsi niż ona...

  Nie prosimy o cuda. Prosimy o pomoc finansową na dalsze leczenie i operację w Stanach Zjednoczonych. Koszty konsultacji, transportu, hospitalizacji i samego zabiegu są ogromne – przekraczają nasze możliwości. Każda wpłata, każde udostępnienie, każde dobre słowo realnie przybliża Maję do szansy na życie, na przyszłość, na zwykłą codzienność bez strachu. Bo dla nas każda minuta z Mają to cały świat.

  Rodzice

  Czytaj dalej
• 1 grudnia 2025

  Walczymy każdego dnia, ale sami nie damy rady! Proszę o pomoc dla mojej dzielnej córeczki❗️

  Kochani, Maja ma zaledwie kilka lat, a przeszła już więcej niż niejeden dorosły. Dwie operacje serca — pierwszą paliatywną w Polsce i drugą, ratującą życie, w Stanach Zjednoczonych. Każda z nich była walką o oddech, o kolejny dzień, o to, by mogła żyć.

  Dziś stoimy jednak przed kolejnym, być może najtrudniejszym krokiem. Operacja serduszka i tętnic płucnych to jedyna droga, by wcześniejsze poświęcenia i cierpienie Mai miały sens. Córeczka rośnie… ale jej serce nie nadąża. Korekta wykonana wcześniej stoi w miejscu. Jeśli nie zareagujemy na czas — tlen przestanie docierać tam, gdzie powinien, Maja zacznie się po prostu dusić...

  

  Piszę te słowa drżącymi rękami, bo nie da się pogodzić z myślą, że życie dziecka może zależeć od daty w kalendarzu, od decyzji lekarzy, od pieniędzy… Tak bardzo się boimy. Każdy lekarz powtarza, że to operacje obarczone najwyższym ryzykiem. Życie albo śmierć.

  Ale wiem jedno: będę walczyć o Maję do ostatniego tchu. Nie pozwolę jej umrzeć. Ona już tyle przeszła… tyle razy udowodniła, że chce być tu z nami. Teraz nasza kolej, by dać jej szansę, której sama nie może sobie wywalczyć.

  Proszę Was — pomóżcie nam sprawić, by to serduszko mogło dalej bić! Dziękujemy za każde wsparcie, za każdą modlitwę, każdą złotówkę i każde dobre słowo. Nie znamy Was wszystkich, ale każdy z Was jest częścią walki o naszą córeczkę.

  Kinga Rutkowska, mama Mai

  Czytaj dalej