Marcin Cybul, 36 lat

Po raz pierwszy usłyszeliśmy diagnozę w 2009 roku. Nie byliśmy na to gotowi. Nikt by nie był... Niestety życie mojego męża tak szybko zaczęło się zmieniać. Baliśmy się o to, co przyniesie kolejny dzień!

Lekarze zdiagnozowali u Marcina stwardnienie rozsiane. Choroba bardzo szybko postępowała, ale my staraliśmy się nie tracić nadziei, że uda się nam zahamować jej skutki. Niestety w pewnym momencie kompletnie mąż stracił orientację nad swoim ciałem. Przestał jeździć samochodem, czuł się coraz gorzej. Od 2016 roku porusza się na wózku i jest uzależniony od wsparcia innych osób. Mimo wszystkich wyzwań wiem, że nie chce się on poddawać. Dalej walczy dla naszej córeczki i dla mnie! Dlatego tak bardzo potrzebujemy stałej opieki wielu specjalistów, intensywnej rehabilitacji, leczenia. To dla nas jedyna nadzieja!

Niestety koszty tego wszystkiego cały czas rosną i coraz trudniej nam im sprostać. W związku z tym bardzo proszę o Waszą pomoc! Każda złotówka ma znaczenie!

Żona Marcina