Marta kontra złośliwy nowotwór! Proteza szansą na nowe życie!

Nazywam się Agnieszka i chciałabym opowiedzieć Wam historię mojej siostry.

Gdy Marta miała 10 lat, zaczęła odczuwać ból nogi, który nasilał się z każdym dniem i uniemożliwiał codzienne funkcjonowanie. Rodzicie udali się z nią do lekarza,  gdzie wykonano jej mnóstwo badań diagnostycznych.

Diagnoza

Do dziś pamiętam słowa mamy po wyjściu z gabinetu: „Sprawa nie wygląda dobrze...”. Później nikt już nie mógł pohamować łez, bo diagnoza brzmiała jak wyrok – nowotwór kości (Mięsak Ewinga) z przerzutami do płuc. Nasz świat runął w jednej sekundzie. Byliśmy zdruzgotani i długo nie mogliśmy uwierzyć w to, co się dzieje... 

Leczenie

Marta – nasza dzielna wojowniczka przyjęła wiele dawek ciężkiej chemii, a następnie przeszła skomplikowaną operację usunięcia piszczela wraz z kolanem oraz wszczepienia endoprotezy... To był naprawdę ciężki czas...

W 2015 roku siostra zakończyła leczenie na oddziale onkologii i zaczęła ciężką i żmudną rehabilitację.

Nadzieja na nowe, zdrowe życie

Marta wróciła do dawnego życia, szkoły, przyjaciół. Skończyła podstawówkę, a w 2019 roku rozpoczęła naukę w wymarzonym liceum! Siostra w końcu mogła normalnie żyć i spełniać marzenia, a my przyglądaliśmy się temu pełni spokoju i szczęścia. 

Niestety, ten stan nie trwał długo... W 2020 roku nasz przeciwnik powrócił. Tym razem pojawił się w płucach. Bolesne wspomnienia z czasów na oddziale onkologii wróciły jak bumerang. Marta jednak z godną podziwu determinacją walczyła. Przeszła kolejne cykle chemioterapii oraz zabieg usunięcia guza w płucach. Po roku wyczerpującego leczenia – wygrała! 

2:0 dla Marty!

Nasza wojowniczka wróciła do szkoły i zdobyła świetne oceny na świadectwie. Pokazała, że świetnie radzi sobie z kolejnymi wyzwaniami, jakie otrzymuje od życia. Byliśmy z niej bardzo dumni... 

Operacja wymiany endoprotezy

Pod koniec 2021 roku dokładnie po Świętach Bożego Narodzenia, Marta wyjechała do Warszawy na wymianę endoprotezy. 28.12.2021 trafiła na stół operacyjny. Niestety, po zabiegu okazało się, że została uszkodzona tętnica i żyła podkolanowa! Skutkowało to ostrym niedokrwieniem nogi, jej ochłodzeniem oraz rozległym porażeniem stopy. 

Ciąg dalszy horroru...

Marta przeszła jeszcze trzy operacje ratowania nogi. Robiono drenaże, pomostowania do tętnicy udowej i trombectomię, usuwano zatory... Niestety, to nie pomagało. Stan mojej siostry z godzinę na godzinę się pogarszał! Marta trafiła na OIOM, gdzie rozpoczęła się dramatyczna walka o jej życie... 

Dopiero po 10. dniach jej stan się ustabilizował. W tak bardzo poturbowanym ciele była ogromna wola życia. 3:0 dla Marty. 

Czy to koniec?

Marta z OIOM-u została przekazana na oddział Chirurgii Onkologicznej w IMiDz. Noga była delikatnie mówiąc „poturbowana” – duże zmiany martwicze, liczne szycia, od pachwiny po samą łydkę, rany i blizny.

Marta dzielnie znosiła zabiegi w komorze hiperbarycznej. Niestety, stan nogi wciąż się nie poprawiał. 4.02.2022 lekarze podjęli decyzję o amputacji 3. palców u stopy. Pomimo tak radykalnych zabiegów, w kolejnych dniach stan Marty znów zaczął się pogarszać... Istniało ryzyko zagrożenia życia! Nie było innego wyjścia – 8.02.2022 zapadła decyzja o amputacji całej nogi zaraz nad kolanem... 

Po amputacji

Po amputacji pozostał kikut, bóle fantomowe i poczucie ogromnej straty. I choć życie po zabiegu stało się zupełnie inne, Marta się nie poddawała. Rozpoczęła ciężką i intensywną rehabilitację, a my patrzyliśmy na nią z ogromnym podziwem! 

Szansa na normalne życie

Obecnie brak nogi bardzo wpływa na życie Marty – uniemożliwia jej samodzielność i każdego dnia stawia ogromne bariery. Wiemy, że jedyną szansą, aby wrócić do normalnego funkcjonowania jest proteza. Niestety, jej koszt jest ogromny i wynosi ponad 200 tys. zł! To olbrzymia suma, której nie jesteśmy w stanie sami zebrać... 

Dlaczego taka proteza? 

Marta mimo swojego młodego wieku, wycierpiała w swoim życiu już naprawdę wiele. Proteza to jedyna szansa, aby raz na zawsze zakończyć pasmo wszystkich nieszczęść, udręk i trudności. 

Wierzę, że dzięki Waszej pomocy Marta znów nauczy się chodzić. Wierzę, że będzie tańczyć, biegać i grać w siatkę. Wierzę, że znów będzie się uśmiechać! 

Dlatego proszę, pomóżcie nam! 

Agnieszka, siostra Marty