Chwilami czuję bezsilność... Wiem, że nie mogę się poddać, ale bardzo potrzebuję Waszej pomocy!

Mam na imię Mateusz i chciałbym podzielić się z Wami moją historią. Odkąd pamiętam, moje życie było nieustanną walką o zdrowie, sprawność i samodzielność. Niestety z roku na rok jest coraz gorzej... Przepełnia mnie strach i bezsilność, gdy myślę o przyszłości. Dlatego dziś bardzo potrzebuję Waszej pomocy!

Urodziłem się z mózgowym porażeniem dziecięcym, które od samego początku utrudnia mi normalne funkcjonowanie. Dolegliwości objęły w szczególności prawą stronę mojego ciała, pojawiło się też drętwienie nóg i rąk. Dlatego też otrzymałem orzeczenie o niepełnosprawności.

Z czasem moja codzienność stawała się trudniejsza. Choć doświadczałem tych lepszych dni, to niestety było ich coraz mniej. Do przemieszczania się potrzebowałem chodzika, a nawet wózka. Nie byłem w stanie wykonywać wielu zwykłych, codziennych czynności. Dziś bez pomocy drugiej osoby po prostu sobie nie poradzę.

Bardzo się boję o to, co przyniesie kolejny dzień. Już teraz rzadko kiedy mogę chodzić, nasiliło się napięcie mięśniowe, bardzo odczuwam też zmiany pogody. Zrobienie zakupów, przejście z pokoju do łazienki, czy przygotowanie posiłku to czynności, które stają się dla mnie nieosiągalne do wykonania. Co więcej, często zapominam o wielu rzeczach, powtarzam się w rozmowie, mam też poważne problemy z jelitami. Mówiąc wprost, jest coraz gorzej!

Moją jedyną szansą na poprawę codzienności jest odpowiednia opieka medyczna. Potrzebuję regularnych badań kontrolnych, stałych wizyt u specjalistów, leków i dalszej rehabilitacji. Jednak koszty tych potrzeb przekraczają moje możliwości finansowe.

Bardzo doceniam, że okazaliście mi do tej pory tak wiele wsparcia. Jednak moja walka jeszcze się nie kończy... Dlatego raz jeszcze chciałbym się zwrócić do Was z wielką prośbą o pomoc. Już teraz za wszystko Wam dziękuję!

Mateusz