Cierpienie, które możemy skrócić! Operacja już w poniedziałek!

Operacja, którą przeszedł Mateusz, pozwoliła nam uwierzyć, że czeka nas dobra przyszłość, przyszłość bez bólu i łez... Jednak życie mojego syna to wspinaczka po stromych szczytach. Za nami prawie lata bólu, zawodów i nadludzkich wysiłków.

Mateusz ma mózgowe porażenie dziecięce i padaczkę. Jego codzienność niemal od dnia narodzin podporządkowana jest leczeniu i rehabilitacji. Kolejne dni odliczamy nie wschodami i zachodami słońca, a konsultacjami z coraz to nowymi specjalistami. Zjeździliśmy Polskę wzdłuż i wszerz by znaleźć, choć cień nadziei na lepsze jutro. Mijały lata, możliwości się wyczerpywały, ale ja nie ustanę w wysiłkach - Mateusz to moje dziecko. Ukochane dziecko. 

Mimo że jest inny, mimo że jest chory, to nie chciałabym cofnąć czasu. Nie wyobrażam sobie bez niego ani jednego dnia! Jednak nie wyobrażam sobie też, że mój syn będzie tak cierpiał już zawsze... Mózgowe porażenie dziecięce latami powodowało silne i bardzo bolesne przykurcze mięśni. Nienaturalnie wygięte ciało syna przyniosło inny problem - podwichnięte biodra. Wada się pogłębia, powodując jeszcze większe cierpienie, na które nie mogę patrzeć! Operacja biodra, którą przeszedł Mateusz, sprawiła, że w naszym życiu znów zaświeciło słońce, jednak stan drugiego biodra pogorszył się w zatrważającym tempie, a my nie mamy czasu do stracenia. Syn niedługo skończy 18 lat, a jego kości przestaną rosnąć. Wtedy na pomoc będzie już za późno... Dlatego proszę, z całego serca proszę - pomóż!

Barbara, mama