Twoja przeglądarka jest nieaktualna i niektóre funkcje strony mogą nie działać prawidłowo.

Zaktualizuj przeglądarkę, by korzystać z tej strony bezpieczniej, szybciej i sprawniej.

Aktualizuj przeglądarkę

W portalu siepomaga.pl wykorzystujemy pliki cookies oraz podobne technologie (własne oraz podmiotów trzecich) w celu, m.in. prawidłowego jego działania, analizy ruchu w portalu, dopasowania apeli o zbiórkach lub Fundacji do Twoich preferencji. Czytaj więcej Szczegółowe zasady wykorzystywania cookies i ich rodzaje opisaliśmy szczegółowo w naszej Polityce prywatności .

Możesz w każdej chwili określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.

Jeśli kontynuujesz korzystanie z portalu siepomaga.pl (np. przewijasz stronę portalu, zamykasz komunikat, klikasz na elementy na stronie znajdujące się poza komunikatem), bez zmiany ustawień swojej przeglądarki w zakresie prywatności, uznajemy to za Twoją zgodę na wykorzystywanie plików cookies i podobnych technologii przez nas i współpracujące z nami podmioty. Zgodę możesz cofnąć w dowolnym momencie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

Serce Olka

Aleksander Pesta
Zbiórka zakończona

Serce Olka

84 090,00 zł ( 100,53% )
Wsparły 1584 osoby

Przekaż mi podatku

Numer KRS 0000396361
Cel szczegółowy 1% 0009357 Aleksander
Aleksander Pesta, 11 lat
Wąbrzeźno, kujawsko-pomorskie
Wada serca
Rozpoczęcie: 29 Marca 2013
Zakończenie: 5 Maja 2013

Poprzednie zbiórki:

Aleksander Pesta
29 790,00 zł ( 100% )
Wsparło 157 osób
15.10.2014 - 22.12.2014

Zakup sprzętu NF-Walker do nauki chodzenia

29 790,00 zł ( 100% )

Zakup sprzętu NF-Walker do nauki chodzenia

Rezultat zbiórki

Ze łzami w oczach obserwowałam jak z minuty na minutę rośnie kwota na zbiórce na Siepomaga.pl. Dzięki ludziom o wielkim sercu udało się zebrać potrzebną sumę, dla nas osobiście nieosiągalną.

3 czerwca stawiliśmy się na oddziale kardiologii w Munster. Zrobiono wszystkie badania, a już 4 czerwca odbyła się operacja, a właściwie dwie operacje w jednej - wykonano operację metodą Fontana oraz metodą Damus-Kaye-Stansel. Operacja zaczęła się o 7:30, a o 14:30 już mogliśmy wejść do Olusia. Jeszcze spał podłączony pod respirator, ale niespełna 3 godziny później został rozintubowany. Kiedy otworzył oczka, rozmawialiśmy z nim, a chwilę potem oglądał swoje ulubione bajeczki na dvd. W drugiej dobie Oluś wrócił na oddział kardiologii i tam dochodził do siebie w ekspresowym tempie.

Aleksander Pesta

Każdego dnia był jakiś przełom: to jakiś lek odstawiony, a to wyjęta jakaś rurka. Z radością patrzyliśmy na uśmiechy Olusia, no i przede wszystkim na jego różowy kolorek, na piękne policzki, paznokcie i paluszki. Z resztą do dziś nie możemy się na dziwić, jak nasz Oluś się zmienił. Jesteśmy bardzo wdzięczni profesorowi Edwardowi Malcowi i dr Katarzynie Januszewskiej. Saturacja Olka w tej chwili jest powyżej 90%, a przed operacją ledwo sięgała 70%. Organizm dotleniony ja u zdrowego człowieka – w końcu!

Oluś na dzień dzisiejszy jest jeszcze troszeczkę obolały, co jest normalną rzeczą po tak ciężkiej operacji. Cały dzień się uśmiecha, wygląda ślicznie, ranka się zagoiła, i właściwie gdyby nie ona, nie byłoby widać, żeby nasz Oluś był na cokolwiek chory.

Po 8 tygodniach od operacji Oluś zaczyna intensywną rehabilitację. Kolejnym naszym celem jest postawienie Olusia na nóżki!

Opis zbiórki

Sierpień 2009, spóźniała się miesiączka. Razem z mężem postanawiamy zrobić test ciążowy. Pojawiły się dwie czerwone kreseczki i łzy radości. Dyskutowaliśmy, gdzie będzie stało łóżeczko, jaki wózek kupimy, jakie imię wybierzemy dla maluszka. Najważniejsze nie było to, czy będzie chłopiec, czy dziewczynka, tylko to, żeby było zdrowe.

Pierwszy trymestr przebiegł wzorcowo. Żadnych dolegliwości, nudności, jak to zazwyczaj bywa. W 19. tygodniu podczas badania kontrolnego pierwszy raz zobaczyliśmy naszego synka. Lekarz długo przypatrywał się serduszku, ale nic nie powiedział, tylko kazał przyjść następnego dnia. Przyszliśmy. Pan doktor jeszcze dłużej wpatrywał się w budowę mięśnia. Jego milczenie wydawało się wiecznością. Wreszcie odłożył sprzęt na swoje miejsce i powiedział: "Musicie jechać do Bydgoszczy, tam mają lepszy sprzęt. Nie jest tak, jak być powinno.”

Potem wszystko działo się w przyśpieszonym tempie – konsultacja za konsultacją, Bydgoszcz, Łódź. Lekarze diagnozowali kolejne wady: ubytek międzykomorowy, zrośnięta zastawka dwudzielna. Łzy same napłynęły nam do oczu. Zadawanie pytań „Dlaczego właśnie nas to dotknęło? Dlaczego nasze dziecko jest chore?”

"Dopóki dziecko jest w Pani brzuchu jest bezpieczne. Ale gdy opuści brzuch, będzie konieczna natychmiastowa interwencja." - po tych słowach pani doktor zdecydowaliśmy się na poród w Łodzi, ponad 300 km od domu. Olek przyszedł na świat 14 kwietnia 2010 roku. Nie słyszałam płaczu. Położne zabrały małego, a ja krzyczałam: ”Oluś oddychaj, Oluś oddychaj!” Po chwili usłyszałam głośny płacz. To Oluś. Położna jeszcze na chwilkę mi położyła mi go na brzuchu. Maluszek otworzył oczka. Był taki śliczny. Wszystkie wady wykryte prenatalnie potwierdziły się. Na dodatek wykryto jeszcze zwężenie łuku aorty i poszerzenie tętnicy płucnej.   

"Państwa synek jest jednokomorowcem".- od tego zdania zaczęliśmy sobie uświadamiać, że walka o życie Olka dopiero się zaczęła. Usłyszeliśmy o 3-etapowej operacji serca, bez której nasz maluszek nie przeżyje. Pierwsze 2 etapy odbyły się w Łodzi. Do ostatniego etapu zostało 1,5 roku. Pomyśleliśmy wtedy, że nie jest tak źle.

W lutym 2011 roku Olek zaczął wrzeszczeć i sztywnieć z bólu. Nie wiedzieliśmy, co się dzieje. W szpitalu też dziwnie się zachowywał, nie reagował na ludzi, patrzył cały czas w lewą stronę. Lekarze nie wiedzieli, jak nam powiedzieć, że Olek przeszedł udar mózgu. Oznaczało to, że być może nigdy nie będzie chodził. Maluszek stracił też odruch ssania. Po tym incydencie wystąpiła padaczka lekooporna, której ataki pojawiają się kilka razy w ciągu dnia.

Na początku marca 2013 dowiedzieliśmy się, że polscy lekarze nie podejmą się operacji serca Olka ze względu na złe wyniki i niską saturację (60%). Lekarz prowadząca powiedziała, że nasz synek nie przeżyje operacji. Nie mogliśmy czekać, patrząc, jak nasze dziecko umiera. Skonsultowaliśmy się z profesorem Malcem. Po 3 tygodniach, 29 marca, otrzymaliśmy kwalifikację.  I kosztorys – 29.500 euro. Nie pamiętamy, co nam wtedy bardziej zawróciło w głowie, radość z operacji czy jej ogromne koszty.

Do tej pory nastawialiśmy się na bezpłatną operację w Polsce, dlatego potrzebna kwota zupełnie wywróciła nasz świat. Chodzi przecież o ratowanie życia naszego dziecka – czy to ma jakąś cenę? Staramy się, jak możemy, na rzęsach stajemy, żeby zebrać pieniądze. Termin został wyznaczony „jak najszybciej”, nie ma chwili do stracenia. Brakuje nam jeszcze 100.000 zł, żeby pojechać na operację.

Nie życzymy żadnym rodzicom, żeby musieli przeżywać taki ból i strach o życie swego dziecka. Każdy uśmiech Olka dodaje nam siły i wiary w to, że wyrośnie na wielkiego człowieka i będzie żył długo. Dziękujemy wszystkim, którzy dołożą swoją cegiełkę do ratowania życia naszego dziecka.

84 090,00 zł ( 100,53% )
Wsparły 1584 osoby

Przekaż mi podatku

Numer KRS 0000396361
Cel szczegółowy 1% 0009357 Aleksander

Obserwuj ważne zbiórki