Olek Przyłoga, 13 lat

4 kwietnia 2024 roku nasze życie rozpadło się na kawałki. W tym dniu dowiedziałam się, że mój wtedy 12-letni syn ma guza mózgu. W ostatniej chwili trafił na stół operacyjny, gdzie lekarze uratowali jego życie, odbarczając płyn rdzeniowy z głowy. 

Dwa dni później podjęli kolejną, bardzo ryzykowną operację – usunięcia guza z szyszynki. Udało się wyciąć 3/4 nowotworu. Resztę miała zniszczyć chemia i radioterapia. Rozpoczęliśmy leczenie – pod koniec kwietnia – chemia, w sierpniu protonoterapia. Nastały miesiące cierpienia, strachu i bólu.

Dziś Olek jest po leczeniu, ale nasza walka się nie skończyła. Co trzy miesiące syn przechodzi bolesne punkcje lędźwiowe, rezonanse głowy i kręgosłupa. Jesteśmy pod stolą kontrolą onkologów, okulistów, neurologów, endokrynologów i nefrologów. 

Proszę Was z całego serca – pomóżcie nam stanąć na nogi. Koszty konsultacji, dojazdów i rehabilitacji są naprawdę duże. Jest nam coraz trudniej opłacać wszystko z własnej kieszeni.

Do tego ta myśl, że nowotwór bywa nieprzewidywalny i mógł nie powiedzieć jeszcze ostatniego słowa bardzo na smuci. Boimy się, że do dalszej walki zabraknie nam pieniędzy. Dlatego każda pomoc jest dla nas na wagę złota!

Rodzice Olka