Motywacja Oliwiera dodaje mi sił w codziennej walce o jego sprawność!

Gdy Oliwier przyszedł na świat byłem najszczęśliwszą osobą na świecie. Mały człowiek wywraca całe życie do góry nogami, ale obdarza nas czymś najpiękniejszym - bezwarunkową miłością i zaufaniem. Niestety nie było mi dane cieszyć się zdrowiem synka. Zaraz po urodzeniu zakaził się w szpitalu bakterią, która musiała zostać zwalczona antybiotykami. Potem dostał silnej żółtaczki i finalnie mogliśmy być razem w domu dopiero po dwóch tygodniach.

Myślałem, że najgorsze mamy za sobą. Widmo pobytu w szpitalu już nigdy nas nie nawiedzi. Prawda, jak zawsze jest bolesna. Oliwierek miał ogromne problemy jelitowe. Nie mogliśmy znaleźć przyczyny i praktycznie co kilka tygodni lądowaliśmy w szpitalu. Za każdym razem lekarze znajdowali inne choroby - w ciągu tego czasu synek miał podcinane wędzidełko i wycinany 3 migdał. Jednak i to nie było najgorsze. U Oliwiera zdiagnozowano wadę serca - malutką dziurkę, która mogła wywołać ogromne spustoszenie. Gdy synek miał niecałe 3 latka przeszedł w Warszawie operację na otwartym sercu. Strach, jaki wtedy czułem był najgorszym uczuciem. Nie wiedziałem co mam ze sobą zrobić. Na szczęście wszystko się udało i dzisiaj o wszystkim przypomnina mi maleńka blada blizna na mostku Oliwiera. 

Rozwój syna od samego początku był nieharmonijny. Miał skoki rozwojowe, ale też było kilka regresów. U Oliwiera stwierdzono autyzm atypowy i padaczkę. Synek nie potrafi mówić, ale wypracowałem z nim sposób kontaktu. Cały czas wymaga mojej pomocy i wsparcia. Stała rehabilitacja i terapie pozwalają synkowi na rozwój. Niestety, wszystkie takie formy terapii są bardzo drogie. Nie zawsze mam środki, aby zapewnić mu stały cykl zajęć.

Wierzę jednak, że z Twoją pomocą uda się zebrać środki, które pomogą mojemy synkowi.

Marek, tata Oliwiera