Potrzebuję pomocy w walce o każdy dzień, o siebie, o życie

Z całego serca pragnę podziękować WSZYSTKIM osobom, które mnie wsparły finansowo, a tym samym podarowały mi szansę na wzięcie udziału w intensywnej terapii - udziału w turnusie dla osób z zaburzeniami odżywiania. To niesamowite, że w momencie kiedy nie wierzyłam w nic (ani w to, że dam radę, ani w to, że pasek się zazieleni) zobaczyłam i poczułam WASZĄ wiarę we mnie. Dziękuję również za wsparcie duchowe, które dawało mi siłę do walki o to, czego kupić się nie da - zdrowie.

Sześć tygodni turnusu to niewiele w stosunku do czasu trwania choroby, dlatego najtrudniejsze -  funkcjonowanie w codziennej rzeczywistości zdrowo - wciąż przede mną. To co udało mi się osiągnąć to - rzecz dla większości z Was naturalna -  to, że sama wychodzę z domu bez paraliżującego lęku. Był to problem z którym borykałam się przez prawie 3 lata!

Przez te sześć tygodni kilkadziesiąt godzin pracowałam i przyglądałam się sobie tak jak jeszcze nigdy, był to mój czas. Czas lęku, bólu, złości, ale i chwile prawdziwej radości. Czas nauki i próby. 

Za to dziękuję Kochani Wam, jako że to Wy daliście mi szansę na tą pracę, jak i wszystkim Pracownikom Ośrodka (Terapeutom, Właścicielom, Paniom, które przygotowywały dla nas posiłki), którzy stworzyli mi przestrzeń i byli ze mną w tym procesie i Pacjentkom, które również były ogromnym wsparciem.

Jako, że nadal muszę być pod opieką specjalistów, kontynuuję psychoterapię i farmakoterapię. Podjęłam też decyzję o powrocie na studia. Mam nadzieję, że uda mi się powrócić do "życia" i również dzielić się dobrem i dawać wsparcie innym. 

Dziękuję!

Paulina