By Piotr mógł pozbyć się bólu raz na zawsze!

Uwielbiam ten moment dnia, w którym moi synowie wychodzą na dwór i grają w piłkę. Mogłabym wtedy siedzieć i patrzeć na nich godzinami. Widok dziecka, które jest beztrosko szczęśliwe to największa satysfakcja dla rodziców. Mimo że Piotr zmaga się z wieloma przeciwnościami, jest uśmiechnięty i chętny zarówno do zabaw jak i współpracy w rehabilitacji.

Syn od urodzenia cierpi na dziecięce porażenie mózgowe czterokończynowe. Gdy usłyszałam diagnozę, zastanawiałam się, jak teraz będzie wyglądało moje życie. W jaki sposób u Piotra będzie objawiać się choroba? Czy ze wszystkim sobie poradzę?  Bardzo się bałam, a niestety na kolejne złe wieści nie musiałam czekać długo. U Piotra została też zdiagnozowana padaczka oraz zapalenie opon mózgowych.

Kilka dni temu syn skończył swoje 22 urodziny. Od najmłodszych lat chodzi do szkoły specjalnej. Aktualnie uczęszcza na zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze, które są formą realizacji obowiązku szkolnego przez dzieci i młodzież niepełnosprawną intelektualnie. Celem zajęć jest wspomaganie rozwoju. Uzyskanie jak największej niezależności w codziennym funkcjonowaniu, a także poszerzanie zainteresowań otoczeniem, które od pewnego czasu zauważam u mojego syna. 

Od poniedziałku do piątku Piotr bierze udział w godzinnej rehabilitacji. Jest ona konieczna, ponieważ ze względu na porażenie czterokończynowe nie chodzi. Porusza się tylko za pomocą wózka. Na szczęście nasza komunikacja nie jest utrudniona. Syn bardzo dużo rozumie. Uśmiecha się kiedy o nim mówimy, a za pomocą gestów zgłasza swoje potrzeby. Muszę go karmić, przewijać, kąpać - ma to związek z problemami mięśni, które powodują nienaturalne wygięcie nadgarstków. 

We wszystkich obowiązkach pomaga mi mój drugi syn. Wiem, że w każdej sytuacji mogę na niego liczyć. Bawi się z Piotrem, wychodzi na spacery, opiekuje się nim. Jestem mu za to wdzięczna i bardzo szczęśliwa, kiedy widzę, jak oboje lubią spędzać ze sobą czas. Tak bardzo ich kocham… 

Lekarze powiedzieli mi, że w ukojeniu bólu pomogłaby resekcja kości udowej oraz operacja nadgarstków. Z całego serca wierzę, że zabiegi poprawią komfort życia mojego syna. Niestety koszt jest bardzo wysoki i obawiam się, że nie dam rady opłacić ich bez Twojej pomocy. 

Mama Piotra, Barbara