By Seweryn potrafił odnaleźć się w niezrozumiałym dla niego świecie!

Seweryn miał prawie dwa latka, gdy zaczęliśmy zadawać sobie pytania: dlaczego on jeszcze nie mówi? Dlaczego na nas nie patrzy? Dlaczego nie odwraca główki, gdy go wołamy? Dlaczego nie bawi się zabawkami? Długo wierzyliśmy, że wszystko jest w porządku, że Sewcio potrzebuje trochę więcej czasu, że rozwija się trochę wolniej niż inne dzieci. Niestety, diagnoza lekarska była inna. Autyzm wczesnodziecięcy i niepełnosprawność intelektualna. 

Później pojawiły się kolejne pytania: jak to się leczy i kiedy to minie? Dziś już wiemy, że nie minie, z tym bagażem trzeba żyć. Nasz syn musi z nim żyć, a my z całej siły chcemy pomóc mu poradzić sobie z tym ciężarem. Gdzieś głęboko w nas jest obawa, że nasze dziecko nigdy nie nauczy się mówić, że nie opowie nam swoich snów, nie powie, jakie ma marzenia. Seweryn ma nadwrażliwość słuchową, na stres reaguje autoagresją.

To o co walczymy to, to żeby Seweryn mógł żyć w społeczeństwie i się w nim odnaleźć. Dążymy do jego samodzielności. A żeby móc to osiągnąć staramy się zapewnić dziecku jak najlepszą terapię logopedyczną, psychologiczną, sensoryczną. Potrzebne są lekarstwa i suplementy, które pomogą Sewerynowi skupić się, zachować spokój, zapanować nad agresją, opanować nadwrażliwość słuchową. Te wszystkie terapie i leki nie są tanie, a nam zaczyna brakować środków. Dlatego bardzo prosimy o wsparcie.

Rodzice Seweryna