Nowotwór nie odpuszcza❗️Pomóż Michałowi wygrać walkę o życie❗️

Aktualizacje

• 30 grudnia 2025

  Błagam o pomoc... To nie mogły być nasze ostatnie Święta... 💔

  Kolejny cykl, kolejna nadzieja... Wciąż wierzymy, że jeszcze będzie dobrze, że się uda. Że ten potwór da nam spokój. Ale czy na pewno?

  Minione dni były jednymi z najtrudniejszych w naszym życiu. Święta, piękne dekoracje, radość spotkań z najbliższymi, zewsząd płynące życzenia... Święta kojarzą się z radością.. U nas ta radość jest mocno przyćmiona... Notoryczny, nieustający, wręcz natrętny lęk o jutro nie pozwolił nam cieszyć się tym czasem. Jesteśmy sparaliżowani strachem...

  Już drugi dzień Świat spędziliśmy z Michałem w szpitalu na przetoczeniach. 

  11. stycznia wylatujemy do Hiszpanii, gdzie zaczynamy kolejny, intensywny cykl leczenia. To nie jest podróż, na którą czekaliśmy z niecierpliwością z myślą o odpoczynku. To przede wszystkim ogromne wyzwanie, kolejny etap heroicznej walki, który wymaga od Michała ogromnej determinacji i siły.

  Wiem, ile go to kosztuje, jak trudno jest wylecieć z myślą, że znowu będzie bolało, że znowu będzie trudno. Ale Michał zaciska zęby, znosi to, bo ponad wszystko kocha życie.

  

  Przywykliśmy już do rzeczywistości, w której każdy dzień to walka o to, by zrobić krok naprzód nawet, jeśli ten krok bywa bardzo ciężki.

  Wiemy, że to, co przed nami, będzie równie trudne. Ale wierzymy, że z odpowiednim nastawieniem i wsparciem jesteśmy w stanie to przetrwać i osiągnąć to, co najważniejsze. Walczymy o przyszłość, o ŻYCIE, o zdrowie, o stabilność, o to, co naprawdę się liczy.

  Dziękujemy wszystkim, którzy są w tym z nami. Wasze wsparcie dodaje nam sił w chwilach zwątpienia. Wasza pomoc daje nam możliwość kontynuowania terapii, terapii, która daje życie bez bólu, terapii, która pozwala z nadzieją patrzeć w przyszłość. 

  Dziś dostaliśmy informację, która zaparła dech w naszych piersiach. Okazało się, że rodzice śp. Majusi, malutkiego Aniołka, który zakończył swoją ziemską przygodę, zdecydowali się przekazać uzbierane środki na zbiórkę Michała. Mogliśmy o tę kwotę zmniejszyć pasek zbiórki.

  To wspaniałe, że dobro już raz wysłane w świat, nigdy nie ginie. Z całego serca dziękuję rodzicom Mai i razem z Michałem życzymy ogromu siły w tym trudnym czasie. Wierzymy, że Wasz dzielny Aniołek bawi się teraz radośnie i skacze po niebiańskich obłokach. Że już nie cierpi.

  A Was kochani bardzo prosimy, bądzcie w tej walce razem z nami. Wasze wsparcie jest dla nas na wagę złota...

  Mama Michała – Aneta

• 19 listopada 2025

  Mój synek marzy tylko o jednym: żeby żyć❗️Błagam, ratuj go...

  Michaś jest po kolejnym wlewie — za nim bardzo ważny etap tej ciężkiej walki z neuroblastomą.
  Wszystkie trudy związane z uciążliwymi badaniami, podaniem cytostatyków, immunoterapii i inhibitorów zniósł jak prawdziwy bohater. Walczy, jak lew, bo bardzo, ale to bardzo chce żyć.

  Tkwiąc w onkologicznym piekle, mówi, że życie jest piękne i najbardziej na świecie pragnie żyć. 

  Nieustająco marzy o zdobywaniu świata, wirtualnie poznał już każdy jego zakątek. To największy pasjonat podróży, jakiego znam. Piszę te słowa i do moich oczu napływają łzy. Boże, błagam, spraw, by moje dziecko przetrwało ten trudny czas, daj mu siłę i spraw by w końcu ten koszmar się skończył.

  Leczenie, które dostajemy w Hiszpanii, to nie tylko kolejna kropla w morzu terapii — to iskierka nadziei, że możemy zatrzymać chorobę, że jesteśmy o krok dalej, niż wczoraj. Każdego dnia towarzyszy nam strach — „czy zdążymy?”, „czy znajdziemy fundusze na kolejną dawkę leczenia?”, „czy wygramy?”...

  Wierzymy jednak, że dzięki Wam, dzięki Wam wszystkim, którzy nam pomagają, będziemy mogli dalej walczyć.

  

  Michał zmaga się z tą chorobą już 7 lat — siedem lat, które wydają się jednocześnie wiecznością i mgnieniem oka. To siedem lat wypełnionych bólem, niepewnością, poświęceniem, a także momentami wielkiej nadziei. Były dni, kiedy wszystko wydawało się być przeciwko nam — kiedy kolejne podanie leku było zagrożone, kiedy obawy o przyszłość ciążyły jak ogromny głaz — ale Michał nie poddał się, a ja z nim.

  W tej walce nie chodzi tylko o przetrwanie — chodzi o wygranie życia, o to, żeby Michał mógł dorastać, marzyć, pójść do szkoły, śmiać się, planować życie. Każdy wlew to ogromne ryzyko, ale też ogromna nadzieja — nadzieja, że dzięki leczeniu choroba zostanie powstrzymana.

  Codzienność Michała nie jest łatwa. Zostają ślady — nie tylko te medyczne, fizyczne, ale także emocjonalne. Bywają chwile przemęczenia, smutku, lęku. Czasem widzę, że jest słaby, zmęczony walką. Ale są też chwile, gdy jego uśmiech powraca, gdy opowiada, co chciałby robić w przyszłości — te momenty są dla mnie bezcenne. Ta choroba zabrała mu dzieciństwo, ale ja zrobię wszystko, by mu je oddać — kawałek po kawałku.

  Dzięki zastosowanym terapiom nie dajemy chorobie szansy, by nas wyprzedziła. Każdy kolejny etap leczenia to dla nas znak, że walczymy i że mamy realną szansę zwyciężyć. 

  Wasze wsparcie jest dla nas wszystkim. Każda złotówka, którą przekazujecie, to realna pomoc — na leki, na badania, na wlewy. Każda modlitwa, każda dobra myśl, każde udostępnienie naszego apelu daje nam siłę, by nie poddawać się, by iść dalej pomimo trudności.

  Dlatego proszę Was z całego serca, jako mama, która codziennie umiera ze strachu o życie ukochanego synka: jeśli możesz, wesprzyj nas. Każda, nawet najmniejsza darowizna, ma wartość. To krok w kierunku ZWYCIĘSTWA. To szansa, by Michał był zdrowy, by mógł dorastać, by jego marzenia mogły się spełniać. 

  By mógł żyć.

  Aneta – mama Michałka

  Czytaj dalej
• 3 listopada 2025

  Dramatyczne wieści ze szpitala❗️Ratuj Michała...

  Kochani, niestety nie mam dobrych wiadomości. Dostaliśmy kolejną fakturę ze szpitala. Leczenie kosztuje tyle, że nie udźwignąłby tego nikt z nas...

  Nie mam pieniędzy, żeby ratować mojego syna! Nie potrafię wyobrazić sobie nic gorszego. To koszmar, który trudno opisać słowami. Jestem zrozpaczona.

  Michał na szczęście czuje się teraz dobrze. Lekarze mówią, że choroba jest ustabilizowana, ale ten fakt tym bardziej nie pozwala nam się poddać! Jeśli teraz przerwiemy leczenie, jeśli nie zapłacę za kolejne cykle, ten potwór znów stanie się silniejszy! Nowotwór odbierze mi dziecko...

  

  Nie mamy już siły na dalszą walkę, ale co nam pozostało? Zbyt wiele już poświęciliśmy, zbyt długo już walczymy, by teraz odpuścić...

  Michał nigdy nie zaznał zwykłej codzienności. Nie ma kolegów ze szkolnych ławek, nie wie, co to znaczy normalne, beztroskie dzieciństwo, bo nigdy go nie poznał. Odkąd pamięta, większość swojego wolnego czasu spędza na oddziałach onkologicznych. To nie tak powinno wyglądać. Nie tak...

  Mi, jako mamie, pęka serce na myśl, że sama nie uratuję mojego Michała. Powiem Wam, że w pewnym sensie jesteśmy już przyzwyczajeni do codziennego bólu i strachu. Oswoiliśmy się z nimi. Ale nigdy nie oswoję się z myślą, że mojego syna może zabraknąć. Że nie uda mi się go ocalić i choroba wygra. 

  Dlatego ponownie otwieram swoje poranione serce i błagam o Twoją pomoc. Jakąkolwiek. Nawet tą najmniejszą. Doceniam każdy gest, bo to oznacza, że życie mojego synka obchodzi nie tylko mnie. Że wciąż jest nadzieja, bo są ludzie, którzy nie pozwalają jej zgasnąć. Nie pozwalają Michałowi umrzeć. Czy jesteś jednym z nich?

  Aneta – mama Michała

  Czytaj dalej