Tata Tymka przegrał walkę ze złośliwym nowotworem... Pomóż chłopcu zmierzyć się z autyzmem i padaczką!

Aktualizacje

• 10 marca 2026

  Mamy dla Was tragiczne wieści... Tata Tymka przegrał walkę z nowotworem❗️

  2 marca 2026 roku po długiej i wyczerpującej walce zmarł mój ukochany mąż i tata Tymka. Żadne słowa nie są w stanie opisać rozpaczy i bólu, który nas dotknął. Arek pozostawił po sobie pustkę, której nic nie jest w stanie wypełnić. 

  Zostałam sama z synkiem – sama przeciwko smutnej codzienności, przeciwko wyzwaniom, które stawia przede mną życie i diagnozy Tymka. Każdy dzień jest jak cicha walka o przetrwanie z jeszcze cichszą nadzieją, że jutro w końcu będzie lepiej. 

  

  Tymek nieustannie mierzy się z zaburzeniami. W ostatnim czasie zaczął wykonywać więcej poleceń i gaworzyć. Serce mi pęka na myśl, że gdy Tymek w końcu zacznie mówić, jego tata nie usłyszy już choćby słowa. 

  Dziś stoję razem z synkiem na polu walki o lepszą i bezpieczną przyszłość. Wiem, że zrobię wszystko, żeby zadbać o jego rozwój i zapewnić mu dobre życie. Dlatego proszę Was, stańcie w tej walce obok mnie. Będę Wam z całego serca wdzięczna.

  Katarzyna, żona Arka

• 22 grudnia 2025

  Chemioterapia nie zadziałała❗️ Już 23 grudnia Arek rozpocznie leczenie celowane – potrzebna świąteczna pomoc❗️

  Te Święta spędzamy bez fajerwerków radości. Zamiast prezentów – wizyty lekarskie. Zamiast beztroski – cicha modlitwa, by udało mi się pokonać mięsaka, a Tymek mógł rozwijać się jak jego rówieśnicy. Chcemy tylko jednego: być razem. Jak najdłużej.

  Przez wiele tygodni byłem na chemioterapii o zmienionym schemacie, wierząc, że tym razem zatrzyma chorobę. Nie zatrzymała. Guz na kręgosłupie się powiększył, a wokół niego pojawiły się kolejne zmiany. Ból stał się moją codziennością. Noce są najgorsze… Budzę się z bólu mimo leków. W dzień nawet najprostsze czynności potrafią mnie unieruchomić.

  Tuż przed Wigilią, 23 grudnia, rozpocznie się kolejne leczenie, tym razem celowane, w tabletkach. To nowa nadzieja, której trzymam się z całych sił, bo innej już nie mam. Bo muszę żyć. Bo mam syna.

  

  Tymek nadal nie mówi, ale zaczął coraz wyraźniej pokazywać swoje potrzeby. Gdy chce pić, wskazuje butelkę. Gdy jest głodny – chlebak. Dla kogoś z zewnątrz to drobiazgi. Dla nas to małe świąteczne cuda. 

  Ostatnio u synka pojawiły się jednak niepokojące drżenia. Była szybka konsultacja neurologiczna, zmiana leków, przed nami kolejne EEG. Każda taka chwila ściska mi serce, bo wiem, jak bardzo mnie potrzebuje. I jak bardzo ja boję się, że któregoś dnia mógłbym go zawieść.

  Najtrudniejsze w tej chorobie nie jest to, co dzieje się z moim ciałem. Najtrudniejsza jest myśl, że mogłoby mnie zabraknąć w życiu mojego syna. Że nie będę obok, gdy osiągnie kolejny kamień milowy. Gdy powie pierwsze słowo. Gdy będzie szukał mojego wzroku, mojego spokoju, mojej obecności.

  

  Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

  Nie proszę o pomoc dla siebie samego. Proszę o pomoc, żebym mógł zostać tatą jak najdłużej. Żebym mógł dalej walczyć  o zdrowie, o czas, o życie u boku mojego dziecka. Leczenie, rehabilitacja, leki, dojazdy, opieka… to wszystko przerasta nasze możliwości, a bez tego nie mam szans stanąć na nogi.

  Jeśli możesz, pomóż. Każda wpłata to dla mnie kolejny dzień walki. Kolejna noc z nadzieją, że jeszcze nie wszystko stracone. Każde udostępnienie to sygnał, że ktoś zobaczył we mnie nie tylko chorego człowieka, ale ojca, który chce żyć dla swojego syna.

  Dziękuję z całego serca.
  Arek, tata Tymka

  Czytaj dalej
• 25 sierpnia 2025

  Z dnia na dzień jest coraz gorzej. Tata małego chłopca walczy z nowotworem❗️Ratuj!

  Kochani, mam tragiczne wieści...
  Wyniki histopatologiczne i kolejne badania wykazały progres choroby! W moim ciele pojawiły się kolejne guzki – wszystkie nieoperacyjne. 

  Jeden znajduje się w okolicach grzbietu, drugi za aortą, a trzeci – najgorszy, atakuje żebro. Oprócz tego wykryto kilka innych guzków. 

  Lekarze są zszokowani tak szybkim postępem choroby. Mówią, że to bardzo rzadki i bardzo złośliwy nowotwór – dlatego należy jak najwcześniej wdrożyć leczenie. Najpierw czeka mnie chemia – guzki są jeszcze małe, a co się z tym wiąże – nieoperacyjne. Jeśli to nie pomoże, konieczna będzie radioterapia. 

  Moja codzienność wypełniona jest bólem. Muszę się bardzo oszczędzać i rezygnować z wielu czynności. Wystarczy, że zrobię krótki spacer, a opuszczają mnie wszystkie siły. Gdyby nie tabletki przeciwbólowe, nie mógłbym w ogóle funkcjonować.

  Mój synek, Tymoteusz, również walczy z nieprzewidywalnym wrogiem. Choć ataki padaczkowe ucichły, wiemy, że musimy pozostać czujni. Pragnę zapewnić mu jak najlepszą opiekę i zadbać o jego prawidłowy rozwój. Marzę o tym, by kiedyś usłyszeć z ust synka słowo „tata”.

  Do tego jednak bardzo długa i wyboista droga. Konieczne są zajęcia terapeutyczne i rehabilitacje. Tylko systematyczne ćwiczenia, leki i suplementy są w stanie przyczynić się do progresu. 

  Mój syn i żona są dla mnie całym światem. Trudno mi nawet myśleć o tym, co się stanie, gdy mnie zabraknie. Nie dopuszczam do siebie takiego scenariusza. Będę walczyć do końca, bo mam dla kogo.

  Dlatego proszę, pomóż mi w tej walce. Leczenie, zarówno moje, jak i synka, związane jest z ogromnymi kosztami, dojazdy pochłaniają znaczną część budżetu. Wiem, że teraz wizyty w szpitalu będą jeszcze częstsze, czasem nawet codzienne. Dziękuję za dotychczas okazaną pomoc. Wciąż jednak Was potrzebuję. Proszę, pomóżcie mi!

  Arek

  Czytaj dalej