Roman Marut, 73 lata

3 lipca 2023 roku w naszą rzeczywistość wkradła się tragedia. Mój kochany Tata spadł z wysokości. Doznał urazu pnia mózgu i złamania prawie wszystkich żeber. Zapadł w śpiączkę na ponad dobę i oddychał przez rurkę tracheostomijną. Tak bardzo baliśmy się, że go stracimy… 

Od tego strasznego dnia Tata jest osobą całkowicie niepełnosprawną. Jest w pełni świadomy i wszystko rozumie, jednak jego własne ciało stało się dla niego więzieniem. Tata komunikował się z nami jedynie poprzez mruganie oczami. Lekarze nie dawali mu szans na odzyskanie sprawności, twierdząc, że zmiany są nieodwracalne. Postanowiliśmy jednak się nie poddawać i gdy tylko zrosły się wszystkie złamania, rozpoczęliśmy prywatną rehabilitację. 

Dzięki intensywnej współpracy z rehabilitantami neurologiem i neurologopedą widzimy ogromne postępy! Miesiąc rehabilitacji wystarczył, by Tata zaczął ruszać palcami, uśmiechać się i komunikować. Został spionizowany! Te efekty są ogromną motywacją do dalszej pracy dla nas, dla Taty i wszystkich pracujących z nim specjalistów. 

Przed nami jeszcze długa droga. Tata potrzebuje wielomiesięcznej rehabilitacji, dzięki której odzyska kolejne umiejętności. Zdajemy sobie sprawę, że nie wszystko da się przywrócić, jednak każdy najmniejszy owoc tej pracy jest na wagę złota.

Niestety, miesięczny koszt takiej rehabilitacji znaczenie wykracza poza nasze możliwości finansowe. Czas ma dla nas kluczowe znaczenie. Im wcześniej i intensywniej będziemy pracować, tym większe będą szanse na powrót do choć częściowej sprawności.

Bardzo prosimy o przekazanie 1,5% podatku i darowizn, które przeznaczymy na dalszą rehabilitację naszego wspaniałego Taty, Dziadka i Męża.

Córka Paulina z Rodziną