Jaś prosi o serduszko - II etap

7 stycznia 2016 roku... - Podarowaliśmy wspólnie Jasiowi czas do kolejnej operacji, która miała odbyć się za parę miesięcy. Niestety, Jaś nie ma tyle czasu i musi natychmiast jechać do prof. Malca. Wyjeżdżają w pośpiechu już jutro, 8 stycznia. Nie wiedzą, co ich czeka, wiedzą tylko, że jest na tyle źle, że serduszko musi zobaczyć specjalista, który już raz je uratował... Prosimy o modlitwę i wsparcie - możliwe, że będzie już operacja.

Jaś urodził się w terminie, dokładnie 28 sierpnia 2015 roku. Najpiękniejszy i zarówno najstraszniejszy dzień w naszym życiu. Urodził się nasz ukochany syn, ale w tym samym czasie wszystko mogło się wydarzyć. Kiedy już go na mnie położyli, zatrzymał się dla mnie czas. Spojrzałam na niego, on otworzył oczka i już wtedy wiedziałam, że nigdy się nie poddam. Dla niego zrobię wszystko, dla jego życia. To była tak zwana miłość od pierwszego wejrzenia. Po niespełna minucie i przecięciu pępowiny musieli go zabrać. Wiedziałam, że muszą... Jego życie było bardzo zagrożone, wada jest krytyczna, śmiertelna.

Przed operacją przywieźli mi go pokazać, pozwolili mi nacieszyć się nim jeszcze przez chwilę. Widok ludzi wwożących Jasia w wielki inkubatorze z przeróżnymi sprzętami był lekko przerażający, ale ja byłam skupiona na nim i na tym, jak bardzo chcę żeby żył. Po porodzie u mnie doszło do komplikacji, mocno krwawiłam, ale mimo utraty dużej ilości krwi nie mogłam wytrzymać bez zobaczenia Jasia czekającego na operację na intensywnej terapii, co niestety skończyło się omdleniem. Pierwsza operacja została zaplanowana na  szósty dzień życia naszego maleństwa.

Wiedziałam, że go zabiorą, ale nie wiedziałam, że tak szybko przywiozą go z powrotem. Operacja się rozpoczęła, lekarze otworzyli Jasiowi klatkę piersiową, ale okazało się, że tętnice są inaczej położone i operacja jest niemożliwa… byłam w szoku, ale po rozmowie z profesorem Malcem uspokoiłam się, wiedząc, że zrobią wszystko, co w ich mocy, żeby Jasiowi pomóc. Dali mu weekend na odpoczynek. Cztery dni po próbie operacji Jaś przeszedł cewnikowanie, które miało trwać maksymalnie dwie godziny, a trwało prawie siedem. Wstawiono wtedy stenty na tętnice - rusztowania, które mają pomóc im rosnąć tak, aby możliwe było wykonanie korekcji chirurgicznej. Po dwóch tygodniach wróciliśmy z Jasiem do domu.  

Wada serca Jasia jest bardzo, bardzo skomplikowana. Nie chcemy nawet myśleć, co by było, gdybyśmy nie podjęli decyzji wyjazdu do profesora Malca i jego zespołu.  Pamiętamy pierwsze echo serca, gdy Jaś był jeszcze w brzuszku, i słowa lekarza w Polsce, że są nikłe szanse, że ktoś podejmie się operacji. Tętnice mogły się nie rozwinąć, a wtedy wada byłaby nieoperacyjna i Jasia mogłoby już nie być z nami. Wtedy mieliśmy wątpliwości, czy jechać do Niemiec, czy to dobra decyzja. Teraz nie mamy żadnych wątpliwości - ci ludzie podarowali Jasiowi życie, dali nam jeszcze większe nadzieje, dali mu czas na kilka miesięcy normalnego życia. Ten czas powoli się kończy, kolejna operacja musi się odbyć w miarę szybko - między czwartym a szóstym miesiącem życia.

Złożoność anomalii, jakie składają się na chorobę serca Jasia sprawia, że wady nie można określić żadnym specjalistycznym skrótem, jej opisu nie znajdziemy w żadnej książce. Jaś jest jeden jedyny, wyjątkowy. I wyjątkowo się o niego boimy. Z dnia na dzień spadają mu saturacje. Podczas każdego zakładania pulsoksymetru serce nam staje w obawie, że zobaczymy krytyczną wartość. Jaś potrzebuje pomocy. Bez operacji u profesora nie będzie mógł żyć. Może ominęło nas karmienie piersią, nie chodzimy do centrum handlowego na zakupy, nie możemy przebywać wśród dużej ilości osób, ponieważ Jaś ma bardzo słabą odporność i codziennie dostaje antybiotyk. Mimo tego, że nie do końca możemy żyć  tak, jak większość rodzin, jesteśmy najszczęśliwsi na świecie. Bóg obdarował nas cudem, cudem, o który jesteśmy gotowi walczyć do końca życia. I mamy nadzieję, że i tym razem pomożecie nam w tej walce, że nas nie opuścicie.

Milena – Mama Jasia