Szymon Pikul, 29 lat

Szymon urodził się z dziecięcym porażeniem mózgowym czterokończynowym, wskutek czego od pierwszych chwil na świecie wymagał więcej opieki i zaangażowania niż zdrowe dzieci. To diagnoza, od której nie da się już uciec. 

Mimo że mój syn jest już dorosłym człowiekiem, nie potrafi samodzielnie wykonać żadnej czynności. Nie chodzi i nie mówi, reaguje tylko znikomą mimiką twarzy na niektóre gesty, słowa i bliskie osoby. Szymon wymaga stałej, całodobowej opieki, która wymaga nie tylko cierpliwości, ale także siły, której mam coraz mniej. Mimo wielu godzin rehabilitacji i ćwiczeń wiem, że stan mojego syna nie ulegnie poprawie. Mogę jedynie walczyć o to, żeby nie było gorzej. 

Serce mi się łamie na widok mojego dziecka, które jest całkowicie zależne od innych osób. Choć staram się jak mogę zadbać o jego lepsze jutro, to wciąż za mało. Nadal brakuje pieniędzy, bez których nic się nie uda.

Dlatego zwracam się z prośbą o pomoc. Twój gest nie przywróci zdrowia mojemu dziecku, ale pozwoli zadbać o jego bezpieczeństwo i komfort, które tak brutalnie próbuje odebrać choroba. Będę z całego serca wdzięczna. 

Jolanta, mama