Mały człowiek i jego wielkie marzenie o sprawności! Pomocy!

Jest taki malutki, a musi być tak bardzo silny... Chciałabym zapewnić mojemu dziecku jak najlepsze życie, móc spokojnie patrzeć w przyszłość i wiedzieć, że Szymek sobie poradzi, ale niestety nie mogę...

Synek urodził się w 27 tygodniu ciąży – zdecydowanie za wcześnie. Nie był na to gotowy. Z tak wczesnym porodem wiąże się szereg komplikacji i paraliżujący strach o życie dziecka.

Nie dane nam było się po prostu cieszyć. Po narodzinach Szymka mieliśmy złudne poczucie, że sytuacja jest opanowana. Regularnie uczęszczaliśmy na wizyty do neurologa, okulisty i szeregu innych specjalistów, którzy zapewniali nas, że z synkiem wszystko jest w porządku.

Na własną rękę zaczęliśmy też intensywną rehabilitację synka. Wszystko po to, żeby zapewnić mu jak najlepszy rozwój. Szymek samodzielnie usiadł dopiero, kiedy skończył rok, pierwszy krok zrobił w wieku dwóch lat. Byliśmy zaniepokojeni tak wolnym rozwojem synka, szukaliśmy pomocy.

W poradni genetycznej, po ponad dwóch latach poszukiwań przyczyny, usłyszeliśmy diagnozę – lewostronne porażenie mózgowe. Dowiedzieliśmy się też, że gdyby nie rehabilitacja prowadzona od dnia narodzin, Szymek nadal by nie chodził, a jego szanse na sprawność byłyby przekreślone. Kolejnym problemem synka jest głębokie niedowidzenie.

Szymek przeszedł dwie laseroterapie, które powiodły się w nieznacznym stopniu. Widzi tylko to, co znajduje się nie dalej niż na wyciągnięcie jego rączki...
Problemy się piętrzą, ale nie ustajemy w walce o lepsze życie dla naszego dziecka.

Zapisaliśmy go na hipoterapię, chodzimy na basen, trzy razy w tygodniu uczestniczymy w intensywnej rehabilitacji. Postępy synka będą o wiele większe, jeśli weźmie udział w turnusach rehabilitacyjnych – bardzo skutecznych i bardzo drogich, na które nas po prostu nie stać. Zwracamy się z prośbą o pomoc dla naszego dziecka!
Rodzice Szymka