By nigdy nie zabrakło sił w walce o przyszłość!

Był taki malutki, kruchy, bezbronny. Urodził się w 24 tygodniu ciąży. To, że żyje, to cud! Pierwsze cztery miesiące spędził w szpitalu. Nie mogłam go nawet przytulić, ucałować. Nie mogłam nic zrobić...

Kiedy wreszcie Fifi wyszedł do domu, byliśmy przekonani, że koszmar się skończył.  Nie długo dane nam było żyć tą nadzieją. Rezonans magnetyczny wykazał, że synek zmaga się z niedorozwojem obu półkul mózgu, robaka móżdżku oraz ciała modzelowatego. Diagnoza brzmiała jak wyrok... Nasz synek do końca życia będzie chory! Będzie mu tak bardzo ciężko...

Nie mogliśmy się pogodzić z tak wielkim cierpieniem, które będzie towarzyszyło naszemu dziecku w jego życiu. Postanowiliśmy jednak, że zrobimy dla niego wszystko, by jego życie nie było cierpieniem.

Filip ma już 5 lat, nadal nie raczkuje, nie siedzi i nie przewraca się na boki. O jego sprawność walczymy każdego dnia, jednak to wciąż za mało...

Jedyną szansą jest dla nas jeszcze bardziej intensywna rehabilitacja. Intensywna znaczy też kosztowna, a na ciągłe ponoszenie takich kosztów nas już nie stać... Proszę, pomóż!