Gdy byłam mała, moja mama się mną opiekowała. Dziś role się odwróciły, a moja mama jest poważnie chora❗️Błagam o pomoc!

Moja mama ma na imię Ula. To moja najlepsza przyjaciółka, bratnia dusza. Ulubiony człowiek. Niestety od wielu lat choruje. Nie pamiętam już nawet, kiedy była zdrowa. Jej teczka z dokumentacją medyczną pęka w szwach... Kiedyś to ona troszczyła się o mnie, opiekowała się mną i walczyła o to, bym miała dobre życie. Dziś role się odwróciły. Jako córka, proszę o pomoc!

Na przestrzeni lat lekarze zdiagnozowali u mamy szereg trudnych chorób, w szczególności chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych, refluks żołądkowo-przełykowy i kamicę pęcherzyka żółciowego. Usunięto jej tarczycę wraz z przytarczycami, torbiele w jajnikach, a w późniejszym czasie również jajniki, trzon macicy i liczne zrosty na jelitach oraz woreczek żółciowy.

Oprócz tego mama musiała przejść wiele innych operacji, artroskopie i zabiegi naprawcze obu kolan ze względu na uszkodzenie chrząstek IV stopnia i zerwanie wiązadeł. Z powodu tych wszystkich problemów, mama przez długi czas była skazana na wózek inwalidzki. Uczęszczała na intensywną rehabilitację, by stanąć na nogi.

Dzień w dzień walczyła. Nie tylko dla siebie, ale też dla mnie. Nie było łatwo, ale mama nie narzekała. Krok po kroku dążyła do celu mimo nawracającej depresji i stanów lękowych. Niestety w ostatnim czasie problemy ruchowe wróciły. Zaczynamy więc walkę od nowa.

Mama przeszła również serię badań przewodu pokarmowego, a lekarze nie mieli dla nas dobrych wieści. Dostrzegli niepokojące zmiany w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Częste wymioty, biegunki, mdłości, omdlenia i potworne bóle w obrębie brzucha zabierają mojej ukochanej mamie spokój, siły i resztki nadziei... Pamiętam moment, w którym mama zemdlała i uderzyła się w głowę. Moje serce pęka, bo boję się, że ją stracę...

Te wszystkie problemy zdrowotne nie pozwalają jej na normalne, godne życie i pracę. Jest pod kontrolą wielu różnych specjalistów i wymaga nieustannej opieki od wielu lat. Większość wizyt musi odbywać się prywatnie ze względu na długi czas oczekiwania na terminy w ramach NFZ. To wiąże się z ogromnymi kosztami, których nie jesteśmy w stanie udźwignąć. Potrzebujemy wsparcia w dalszej diagnostyce, leczeniu i rehabilitacji, żeby mama mogła znów być zdrowa i cieszyć się życiem.

Pisząc ten tekst mam niespełna 23 lata. Ledwo wkroczyłam w dorosłość, a boję się, że niedługo zostanę sama. Bez mamy. Jestem przerażona, ale ufam w leczenie i dobroć ludzkich serc. Z całego serca proszę Was, pomóżcie mi zawalczyć o moją ukochaną mamę. Każdy grosz ma dla nas ogromne znaczenie! Dziękuję za to, że jesteście.

córka Uli, Wiktoria