Walka Michasia z niewidzialnym wrogiem - pomóż pokonać padaczkę!

Dzięki Waszej pomocy Michałek 11 stycznia przeszedł operację usunięcia ogniska padaczki w Klinice Schön w Vogtareuth w Niemczech. Operacja była bardzo poważna i skomplikowana, dlatego musimy niedługo wrócić tam na kontrolne badania. Niestety, to koszty, którym sami nie sprostamy, dlatego ponownie prosimy o pomoc...

Obecnie Michaś jest w świetnym stanie, mam nadzieję, że to się nie zmieni. Co prawda występują ataki, jednak lekarze kazali nam patrzeć optymistycznie, ponieważ do pół roku ma prawo coś się dziać, mózg musi się zregenerować. Prawie 1/4 prawej półkuli jest wycięta, a pozostała część ma odciętą większość połączeń z lewą półkulą.

Operacja została przeprowadzona książkowo, chociaż zamiast sześciu godzin trwała ponad osiem. Nerwy, które nam towarzyszyły w jej trakcie, są nie do opisania. Każda dodatkowa minuta trwała jak wieczność... W końcu przed godziną 18:00 mogliśmy synka na chwilę zobaczyć. Około godziny 20:00 został wybudzony, wyjęli mu rurkę intubacyjną, karmiony był nadal przez sondę. Noc spędził w sali na Intensywnej Terapii podłączony do aparatury kontrolującej parametry życiowe, mi natomiast pozwolono przy nim zostać. Rano już samodzielnie jadł i pił, lekarze byli bardzo zadowoleni z tego jak szybko dochodzi do siebie.

Mamy nadzieję, że efekty operacji będą jak najlepsze i ataki znikną na dobre, jednak żeby się o tym przekonać, potrzebny jest czas. Lekarze do ostatniego momentu przed operacją, jak i cały czas po niej powtarzali, że są bardzo optymistycznie nastawieni i przekonani, że będzie dobrze.

Już po wszystkim zapytałam lekarza, czy to na pewno była dobra decyzja. Odpowiedział, że gdyby teraz Misiu trafił na diagnostykę, podjąłby taką samą.

Strach był ogromny. Kiedy zobaczyłam synka podpiętego pod te wszystkie urządzenia, z tyloma rurkami wystającymi wydawało się z każdej części ciała, nie potrafiłam powstrzymać łez. Nawet teraz kiedy sobie ten obraz przypomnę, to płaczę.

Lekarze chodzili i mnie uspokajali, kiedy tylko monitor zapiszczał, w ciągu sekundy zjawiała się cała obstawa. Nie wyobrażam sobie, żeby Michałek mógł trafić pod inne skrzydła, to był najlepszy z możliwych wyborów.

Podczas rozmowy z lekarzami dowiedzieliśmy się, że za pół roku wskazana jest kontrola. Aby przekonać się o efektach operacji, chcą wykonać EEG we śnie i w czuwaniu, a także powtórzyć trzygodzinny rezonans, aby jak najwięcej sekwencji było widocznych.

Przez najbliższe 4-6 tygodni Michałek ma nosić kask ochronny, jednak ciężko go do tego namówić. Nie wolno mu skakać, huśtać się, przewracać. Jest to nie lada wyzwanie, żeby go upilnować. Od lutego zacznie uczęszczać za zajęcia fizjoterapii, logopedii, SI, wczesnego wspomagania, od września mam nadzieję, że będzie mógł chodzić do przedszkola.

Przed nami bardzo ciężka droga, aby naprawić to, co padaczka zepsuła... Dlatego bardzo prosimy o wsparcie, byśmy mogli bez przeszkód wrócić do kliniki na badania kontrolne. Za wszystko jeszcze raz z całego serca dziękujemy!