W brzuszku Kamilka tkwi 14-centymetrowy guz❗️Potrzebna PILNA POMOC❗️

Aktualizacje

• 2 października 2026

  Za nami trudne momenty – Kamilek cierpi i walczy z powikłaniami❗️Pomóżcie nam walczyć❗️

  Kochani!

  Ostatni czas był dla nas niezwykle trudny, pełen strachu i ciągłej niepewności. W chorobie Kamilka nie da się niczego zaplanować, ponieważ każdy dzień przynosi nowe wyzwania, z którymi musimy się mierzyć.

  Po szóstym cyklu chemioterapii u synka zaczęło podnosić się CRP i pojawiła się wysoka gorączka. Choć pierwsze badania pod kątem stanu zapalnego dawały wyniki ujemne, w niedzielę szóstego września nagle doszło do groźnego krwawienia z pęcherza moczowego. Szybka reakcja personelu medycznego i wykonane natychmiast badanie USG wykazały obecność krwi oraz licznych skrzepów. Konieczna była pilna interwencja chirurga urologa, założenie cewnika i rozpoczęcie stałego płukania pęcherza po kilka razy na dobę. Lekarze określili stan Kamilka jako średnio ciężki.

  

  Ze względu na zatykanie się cewnika skrzepami i przeciekanie, kolejnego dnia chirurg wymienił go na większy model. Każdy dzień wiązał się z bolesnymi procedurami, ciągłymi badaniami USG oraz cierpieniem naszego maluszka. Badania wykazały, że krwawienie pochodziło z zajętej przez guz nerki. Do walki z nim organizm Kamilka zużywał ogromne ilości płytek krwi. Syn miał wielokrotnie przetaczaną krew i płytki, a zdarzały się dni, w których płytki przetaczano mu aż trzykrotnie.

  Gdy stan synka w końcu nieco się ustabilizował, kontynuowaliśmy chemioterapię, a nawet udało nam się uzyskać tygodniową przepustkę do domu. Niestety z powodu postępującej małopłytkowości co drugi dzień musieliśmy pokonywać dwugodzinną drogę do szpitala na kolejne przetoczenia i spędzać tam całe dni. 15 września przypadał siódmy cykl chemii.

  

  Mimo że 27 września, w dniu trzecich urodzin Kamilka, mogliśmy wyjść do domu, postanowiliśmy zostać na oddziale, by oszczędzić mu męczących podróży. Syn był bardzo osłabiony, mocno się pocił i gorączkował, dlatego musiał otrzymać leki oraz pozostać na obserwacji. Zamiast spokojnego świętowania walczyliśmy z osłabieniem i przechodziliśmy kolejne przetoczenia.

  Najbliższy czas będzie dla nas wyjątkowo wymagający pod względem medycznym. 1 października zaplanowano trepanobiopsję szpiku, która stanowi kluczowe badanie przygotowujące Kamilka do pobrania komórek macierzystych potrzebnych do autoprzeszczepu szpiku.

  

  Zaraz potem, 5 października, planujemy rozpocząć ostatni cykl chemioterapii w tym protokole. Po jego zakończeniu synka czeka tomografia oraz scyntygrafia. Wyniki tych badań zadecydują o dalszym leczeniu, czyli o operacji usunięcia guza lub wybór innej formy terapii.

  Kamilek coraz częściej płacze i powtarza, że chce już wrócić do domu na stałe. Ból i ciągłe pobyty w szpitalu wyczerpują go fizycznie oraz psychicznie. Nam, rodzicom, serce pęka na pół, gdy widzimy jego rozpacz, ale musimy być dla niego silni.

  Z całego serca dziękujemy Wam za to, że jesteście z nami, za każdą wpłatę, dobre słowo i udostępnienie zbiórki. Bez Waszego wsparcia ta walka byłaby jeszcze trudniejsza. Prosimy, nie zostawiajcie nas, ponieważ wchodzimy w decydujący etap leczenia Kamilka. Dziękujemy, że walczycie razem z nami!

  Rodzice Kamilka

• 4 września 2026

  Nowe informacje prosto z onkologii❗️Walczymy o Kamilka z całych sił❗️

  Kochani, 

  tak jak wspominaliśmy już wcześniej w niedzielę, 16 sierpnia odbyliśmy wizytę w szpitalu w Szczecinie, gdzie przeprowadzono badanie scyntygrafii.

  Podczas tego pobytu wydarzył się mały cud – Kamilek stanął na własnych nóżkach na parę minut! To była chwila czystej radości w tym całym cierpieniu.

  Niestety, wyniki badania przyniosły brutalną rzeczywistość. Potwierdziły aktywność guza oraz obecność przerzutów w węzłach chłonnych śródpiersia. Serce pęka na pół, ale nie możemy się poddać. Ze względu na konieczność dalszego leczenia, we wtorek wieczorem przetransportowano nas z powrotem do naszego szpitala.

  Już kolejnego dnia Kamilek otrzymał kolejny cykl chemioterapii – tym razem troszkę mocniejszy. Choć dostawał leki przeciwwymiotne, nie uniknęliśmy epizodów wymiotów. Synuś całkowicie stracił apetyt, a choroba spowodowała, że bardzo schudł i nie miał sił dosłownie na nic. Całe szczęście, że ma założoną sondę, przez którą mogę dostarczać mu niezbędne składniki odżywcze i dbać o to, by miał siłę do walki.

  

  Po zabiegu założenia drenu do nerki pojawiły się kolejne powikłania – Kamilek cały czas krwawił z pęcherza moczowego. Na szczęście w środę krwawienia w końcu ustały i lekarze mogli usunąć cewnik.

  Po prawie 7 długich, wycieńczających tygodniach spędzonych w szpitalu wydarzyło się coś, na co wszyscy czekaliśmy – udało nam się wyjść do domu na 4 dni! To był czas pełen trudnych emocji. Powrót był niezwykle ciężki dla całego rodzeństwa, które z całego serca pragnęło, abyśmy zostali już z nimi na stałe. Dla nas, rodziców, widok rozłąki jest nie do zniesienia, a sam Kamilek również bardzo to przeżył i po powrocie nie chciał współpracować z ciociami w szpitalu.

  W czwartek odbył się pobór szpiku kostnego, aby sprawdzić, jak organizm mojego synka radzi sobie z tą okrutną chorobą i tak intensywnym leczeniem. Wykonano także kontrolne USG – wynik jest porównywalny do poprzedniego badania, co oznacza, że w prawej nerce nadal utrzymuje się zastój, pomimo założonego drenu.

  Przed nami kolejne wyzwanie – w sobotę planowany jest następny cykl chemioterapii. Prosimy Was z całego serca o ciepłe myśli, modlitwę i wsparcie. Każda Wasza pomoc daje nam siłę, by przetrwać te najtrudniejsze chwile i walczyć o zdrowie Kamilka. Dziękujemy, że jesteście z nami!

  Rodzice Kamilka

  Czytaj dalej