Chory kręgosłup, który nie pozwala żyć... Ratunku!

Urodziłam się chora. Urodziłam się z wadą kręgosłupa, która nie daje mi o sobie zapomnieć nawet na moment. Rehabilitacje, konsultacje, badania, terapie – przez lata robiłam wszystko, by uratować swoje zdrowie, jednak moje wszystko, to zbyt mało… 

Mam na imię Weronika i mam 20 lat. W tak młodym wieku powinnam cieszyć się młodością i zdrowiem. Spotykać się z bliskimi, podróżować i realizować marzenia. Niestety, los napisał dla mnie całkowicie inny scenariusz.  

Praktycznie całe moje życie toczy się w cieniu leczenia i rehabilitacji, ale też wielkiego bólu i cierpienia. Wszystko to za sprawą okrutnej choroby, z jaką przyszło mi się mierzyć – wrodzoną wadą rdzenia kręgowego, a także długą listą współistniejących dolegliwości. 

Kiedy miałam 14 lat, moja wada kręgosłupa znacznie się pogłębiła, a dolegliwości przybrały na sile, dlatego konieczna była operacja. Niestety, zabieg nie przyniósł oczekiwanych efektów... Co gorsze, badania wykazały, że w kanale kręgowym wytworzył się tłuszczak! Guz naciska na nerwy, co w efekcie powoduje straszliwy ból, który całkowicie paraliżuje moje życie. 

Z każdym dniem mój stan się pogarsza. Tracę czucie w nogach, nie mogę siedzieć ani leżeć! Wykonywanie najprostszych czynności, staje dla mnie ogromnym wyzwaniem... Nie jestem w stanie podjąć nauki, ani żadnej pracy, ponieważ są dni, kiedy ból nie pozwala mi wstać z łóżka! 

I chociaż często brakuje mi sił, to nawet na chwilę nie zabrakło mi nadziei na normalne życie. Zaczęłam rozpaczliwi szukać pomocy. Po wielu tygodniach, w końcu pojawiła się nadzieja, która stała się dla mnie światełkiem w tunelu. Udało mi się nawiązać kontakt ze znaną kliniką w Warszawie, która specjalizuje się w leczeniu wad kręgosłupa, poprzez stosowanie tzw. blokad. 

Niestety, koszt takiego zabiegu, leczenia i rehabilitacji jest ogromny i znacznie przekracza moje możliwości finansowe. Dlatego nie pozostaje mi nic innego, jak prosić ludzi dobrej woli o pomoc. 

Proszę, pomóżcie mi! To dla mnie jedyna szansa na normalne życie... 

Weronika