Synku, jeszcze zobaczysz mamę, jeszcze zobaczysz świat.... Ratunku❗️

Widzimy, jak nasze dziecko cierpi i sami nie jesteśmy mu w stanie pomóc! Dla rodzica nie ma gorszej tortury… Luka, nasz synek urodził się z bardzo chorymi oczkami! Zjeździliśmy setki specjalistów, ale ratunek znaleźliśmy dopiero w Barcelonie. Z całego serca prosimy o pomoc! Leczenie jest koszmarnie drogie, ale dla naszego promyczka to jedyna nadzieja… Błagamy…

Pochodzimy z małego miasteczka na Ukrainie i do niedawna żyliśmy jak zwykła, skromna, ale szczęśliwa rodzina. Nasza córeczka Ksenia ma 5 lat i od zawsze marzyła o rodzeństwie. Gdy dowiedziała się, że jej marzenie wkrótce się spełni, szalała ze szczęścia! My także. W radości oczekiwaliśmy dnia narodzin synka. Nikt się nie spodziewał, że ten najszczęśliwszy dzień naszego życia przerodzi się w najczarniejszy koszmar…

Ciąża przebiegała normalnie, nie było żadnych nieprawidłowości. Przynajmniej nikt mi o nich nie powiedział…  Synek przyszedł na świat po cięciu cesarskim. Po operacji zabrali mnie na oddział i właśnie od tego momentu zaczęło się piekło… 

Pamiętam to jak dzisiaj. Przyszedł lekarz i powiedział, że Luka nie ma oczu. NIE MA OCZU?! Nie możecie sobie wyobrazić, co czuje mama, która świeżo po porodzie słyszy te straszne słowa... W jednej chwili zawalił się cały nasz świat.

Pamiętam, jak ja i mąż czekaliśmy na pierwsze spotkanie z naszym maleństwem. Czekaliśmy w absolutnej ciszy. Nie było nawet łez. Strach i niepewność nas paraliżowała. Szczęście? Prysło w jednej chwili. Jest tak ulotne…

Przynieśli nam zawiniątko i wystarczyło, że na spojrzeliśmy na synka. W tej samej chwili moje nerwy ostatecznie puściły. Nie byłam na to gotowa. Płakałam, krzyczałam, nie mogłam się uspokoić. Dlaczego mój syn? Czym sobie zasłużył? Przecież on nigdy mnie nie zobaczy! A jeśli coś mu się stanie? Czy będzie w stanie pobawić się ze swoją siostrą, jeśli nie widz? Jakie życie go czeka? Kto się zaopiekuje nim, kiedy nas zabraknie? 

Pytania kręciły się w głowie jak szalone. Widziałam przyszłość tylko w czarnych barwach. Przeszłam przez prawdziwe piekło. Nie mogłam jeść, pić, spać. Cały czas płakałam, nie potrafiłam się opanować. Za co? Nie byłam w stanie wtedy zrozumieć, że choroba nie wybiera i tak naprawdę to, co stało się w naszej rodzinie, mogło się stać w każdej innej...

Gdyby nie pomoc i wsparcie najbliższych, nie wyszłabym z tego załamania nerwowego. Ale postanowiłam się nie poddawać. Przecież mój synek mnie potrzebuje! 

Zaczęliśmy jeździć po lekarzach w całym kraju. Jedni mówili, że jest niewidomy, a inni, że reaguje na światło. Jedni twierdzili, że nie da się nic zrobić, a drudzy, że z pewnością pomoże mu operacja. Genetyk powiedział, że obecny stan Luki to najprawdopodobniej zaniedbanie medyczne. Ale nie jesteśmy już w stanie szukać winnych, ani przyczyny. Cel mamy jeden – pomóc naszemu dziecku!

Jestem skupiona na tym, co dziś mogę zrobić dla mojego synka. I pojawiło się światełko w tunelu! Lekarze ze Szpitala Dziecięcego SJD w Barcelonie są w stanie nam pomóc! Niestety, koszty leczenia są duże i nie jesteśmy w stanie opłacić wszystkiego sami, dlatego prosimy o wsparcie. Błagam, dajcie naszemu dziecku szansę zobaczyć, jak piękny jest ten świat!

Mama Luki