Trudny start nie zatrzymał Zosi na drodze po zdrowie. Pomóżmy!

Zosienka urodziła się pięknego sierpniowego poranka w 2017 roku. Nie było nam jednak dane długo cieszyć się beztroską. Tuż po porodzie okazało się, że córeczka ma infekcję bakteryjną o ciężkim przebiegu, co wymagało przeniesienia jej na oddział intensywnej terapii. Zosia spędziła tam pierwsze trzy tygodnie swojego życia…

W tym czasie zdiagnozowano u córki wadę serca w postaci ubytku przegrody międzykomorowej (VSD). Wymagała ona szybkiej interwencji lekarzy, a następnie etapowego leczenia. Dla nas - rodziców Zosi - był to ogromny szok. Dopiero, co powitaliśmy naszą córeczkę na świecie, a już musieliśmy rozpocząć walkę o jej zdrowie.

W 6. tygodniu życia Zosia musiała przejść pierwszą operację tzw. banding, czyli zwężenie specjalną opaską pnia tętnicy płucnej. Pozwoliło to opanować niewydolność krążenia, a obecnie zapobiega również nadciśnieniu płucnemu. Niestety, tuż po zabiegu doszło do poważnych komplikacji - Zosia dostała udaru! 

Udało się opanować najgorsze, ale nie oznaczało to końca walki. Córka musiała być poddana drugiej operacji serduszka, do której konieczne było przybranie na wadze. Okazało się to niezwykle trudnym zadaniem z powodu zdiagnozowanego u Zosi refluksu.

W lutym 2018 roku lekarze podjęli decyzję o założeniu córce sondy dożołądkowej przez nos. Dzięki temu Zosia mogła osiągnąć wagę odpowiednią do przeprowadzenia kolejnego zabiegu. Najtrudniejsza operacja odbyła się w maju tego samego roku. Na szczęście obyło się bez komplikacji. Gdy córeczka odzyskała siły, udało się zmienić wcześniejszą sondę na PEG - specjalną rurkę do żywienia przez brzuszek, a nie przez nos. Zosia korzystała z niej do 2020 roku, aż nauczyła się jeść i pić. Od tamtej pory ma więcej siły na ćwiczenia i zwiększył się jej apetyt.

Od 2021 roku Zosia uczęszcza do przedszkola i bardzo chcielibyśmy, aby udało jej się osiągnąć kolejne postępy w rehabilitacji, aby mogła już samodzielnie siedzieć, a w przyszłości również biegać, bawić się razem z moimi koleżankami i kolegami. Aby to osiągnąć Zosia potrzebuje wielu godzin rehabilitacji i specjalistycznego sprzętu.

Ostatnio córka miała okazję przetestować aktywny wózek inwalidzki. Nareszcie mogła samodzielnie pojechać do kuchni i swojego pokoju. Decydowanie o tym, gdzie będzie chciała dotrzeć bez pomocy mamy i taty dawało jej mnóstwo radości. Bardzo zależy nam na tym, aby córka mogła korzystać z tego sprzętu na co dzień, by miała jednocześnie dostęp do regularnej rehabilitacji i leczenia, jednak nie mamy tylu środków. Całym sercem prosimy Was o pomoc! 

Rodzice Zosi

*Kwota zbiórki jest szacunkowa